χαμογέλα μου…

Είναι φορές που το νιώθεις, χωρίς να το βλέπεις. Από τον τρόπο που σε αγγίζουν, που σου συμπεριφέρονται. Από τον τρόπο που σου μπήγει τη λεπίδα στα πλευρά… Σου μπήγει τη λεπίδα σιγά σιγά, ίσως και υπερβολικά αργά. Καταλαβαίνεις ότι το απολαμβάνει. Σε έχει πιάσει και δεν πρόκειται να σε αφήσει. Είσαι στο πλήρες έλεός του. Κάθε ανάσα σου είναι πόνος. Κάθε σκέψη βασανιστήριο.

Πας να φωνάξεις, και βγαίνει μόνο ένας αναστεναγμός από μέσα σου. Ίσα ίσα που μπορεί να ακουστεί. Κάθε ήχος που θες να βγάλεις, πνίγεται στην ανάσα σου, και από την ένταση του πόνου. Έχεις παραλύσει και δεν βρίσκεις δύναμη να αντισταθείς, να στηριχτείς κάπου. Το σώμα σου συσπάται, τρέμει, και αυτό είναι χειρότερο. Σε κάθε κίνησή σου, σε κάθε προσπάθειά σου, νιώθεις την λεπίδα να μπαίνει λίγο περισσότερο στα πλευρά σου.

Και κάθε χιλιοστό που μπαίνει, νιώθεις τον πόνο. Αφόρητο, βασανιστικό. Και αν και δεν βλέπεις το πρόσωπο του βασανιστή σου, το ξέρεις πολύ καλά ότι χαμογελάει. Το ξέρεις ότι τα μάτια του γυαλίζουν, τα μάγουλά του έχουν κοκκινίσει από την έξαψη, και ένα σατανικό χαμόγελο είναι στα χείλια του. Σχεδόν γελάει. Νομίζεις ότι και ακούς το γέλιο του.

Και το χειρότερο από όλα, είναι ότι ο βασανιστής σου είναι ο προδομένος σου εαυτός, και το μαχαίρι του είναι οι αποφάσεις σου που δεν τήρησες….

η καμήλα και η καμπούρα….

Το ξύρισμα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Δεν παρατηρώ ποτέ αν χρειάζομαι ή όχι. Ίσως και γιατί δεν με ενδιαφέρει να ξυρίζομαι κάθε μέρα, αλλά δεν το παρατηρώ σχεδόν ποτέ. Υπάρχει μια διαφορά στο «κοιτάω» και στο «βλέπω». «Κοιτάω» το πρόσωπό μου, αλλά δεν «βλέπω» τις λεπτομέρειες. Το πώς αν χρειάζομαι ξύρισμα, αν θέλω χτένισμα, αν θέλω κούρεμα. Το μόνο που παρατηρώ, είναι τα μάτια μου, και το τι μου λένε.

Είναι πολύ ενδιαφέρων να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου, που είναι και ο υπέρτατος κριτής σου. Μπορεί να είναι πολύ επικριτικός απέναντί σου, μπορεί να είναι και ελεήμων. Θεωρείται από τις πιο μεγάλες δοκιμασίες το να μπορείς να αντέχεις το βλέμμα σου και να μπορείς να χαμογελάς. Υπήρχαν περίοδοι που δεν κοίταζα τα μάτια μου. Τώρα μου αρέσει. Όχι γιατί μου αρέσουν, αλλά γιατί έτσι γνωρίζω ότι δεν θα είναι χαμένη η μέρα μου.

Ίσως, αυτό να είναι και το υπέρτατο καλλωπιστικό. Ούτε το ξύρισμα, ούτε το χτένισμα, ούτε αρώματα ή κρέμες. Βλέποντας τα μάτια σου, και να αν είσαι ευχαριστημένος με ότι βλέπεις, μπορείς να λάμπεις, όπως και αν είσαι. Και αν με την πρώτη οπτική επαφή δεν κάνεις καλή εντύπωση, σίγουρα θα έχεις την δυνατότητα (την γοητεία), να κάνεις μια πολύ καλύτερη εντύπωση σταδιακά. Γιατί;

Γιατί ο χειρότερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας. Και αν τον αντιμετωπίζουμε και είμαστε ευχαριστημένοι μαζί του, σημαίνει ότι τον έχουμε κερδίσει. Και είμαστε «ωραίοι», και είμαστε «δυνατοί», γιατί είμαστε ο εαυτός μας. Ούτε κρέμες, ούτε χτενίσματα, ούτε διάφορες ετοιμασίες. Ένα βλέμμα στα μάτια μας και είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο.

Κοιτάς τον καθρέπτη, αλλά τι βλέπεις; Την καμπούρα σου την βλέπεις;

Πάω να ψωνίσω…..

Τα τελευταία χρόνια με την κρίση, έχουν αφαιρεθεί μεγάλα ποσά από την οικονομία, και ειδικά από την αγορά. Αυτό έχει συνέπεια μικρότερη αγοραστική δυνατότητα των καταναλωτών. Υπάρχει περιορισμός στις αγορές και στα είδη των αγορών που γίνονται. Τα καταστήματα πολυτελών ειδών, ακόμα δεν έχουν γνωρίσει κρίση. Τα καταστήματα βασικών, φθηνών ειδών, έχουνε αύξηση πωλήσεων. Τα ενδιάμεσα καταστήματα, η πλειοψηφία των καταστημάτων δηλαδή, έχουνε μεγάλη πτώση.

Πριν μια εβδομάδα, άνοιξαν δοκιμαστικά τα καταστήματα για πρώτη φορά Κυριακή. Το «πρώτη φορά» είναι σχετικό, γιατί ανοίγουν κάθε χρόνο παραμονή Χριστουγέννων. Αλλά είναι η πρώτη φορά που ανοίξανε χωρίς να είναι κάποια γιορτή ή επέτειος. Προσωπικά, το είχα ζήσει αυτό από μερικά ταξίδια στο εξωτερικό. Όπως και το να πηγαίνω να αγοράζω λαχανικά στις 23.00 το βράδυ. Είναι ενδιαφέρουσα εμπειρία για τους Έλληνες καταναλωτές. Αλλά οι Έλληνες καταναλωτές δεν το έχουν συνηθίσει, δεν είναι «εκπαιδευμένοι» σε τέτοιες συνθήκες αγοράς και οικονομίας. Γιατί;

Η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών δεν αυξήθηκε μέσα σε μια μέρα. Δεν εμφανίστηκαν χρήματα που ήταν κρυμμένα σε «στρώματα». Αυτό σημαίνει ότι τα χρήματα που θα ξοδεύονταν μέσα στην επόμενη εβδομάδα, ή στον μήνα, ξοδεύτηκαν αυτή την Κυριακή. Δηλαδή, οι υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας, ή και του μήνα, θα είναι καταστροφικές για τα ημερήσια ταμεία των καταστημάτων! Κατ’ επέκταση, καταστήματα που δεν άνοιξαν την Κυριακή, θα είναι σε πολύ πιο άσχημη θέση σε σχέση με αυτά που άνοιξαν.

Συμπέρασμα; Θέλουν δεν θέλουν, τα καταστήματα θα ανοίγουν Κυριακή, για να μπορούν να βάλουν και 1€ παραπάνω στο ταμείο τους. Καταστήματα που δεν έχουν την δυνατότητα να ανοίγουν Κυριακή, και δεν έχουν υποστήριξη, θα έχουν πρόβλημα επιβίωσης.

Αν από μια λεκάνη με νερό, βγάζεις νερό με ένα ποτήρι, θα το αδειάσεις σε συγκεκριμένο χρόνο. Αν χρησιμοποιείς δυο ποτήρια, δεν θα βγάλεις πιο πολύ, απλά θα το βγάλεις πιο γρήγορα. Η λεκάνη με το νερό είναι οι καταναλωτές και η αγοραστική τους δύναμη. Τα ποτήρια είναι οι μέρες λειτουργίας. Αν δεν μπει πιο πολύ νερό στη λεκάνη, δεν έχει νόημα είτε έχεις ένα ποτήρι, ή δέκα.

Λεφτά χρειάζονται. Διάθεση και ημέρες υπάρχουν….

***

Προσθήκη 4 Δεκεμβρίου 2013

Σε μια άτυπη δημοσκόπηση σε καταστήματα, και ειδικά σε πολυκαταστήματα, στο κέντρο της Αθήνας, επιβεβαιώθηκε μια πρόβλεψή μου. Το άνοιγμα των καταστημάτων την 1η Κυριακή του Νοέμβρη και το δεκαήμερο των εκπτώσεων, ήταν πολύ καλά για τα καταστήματα, αλλά τράβηξαν τα χρήματα που θα ξοδεύονταν όλο τον μήνα. Τζίφος δηλαδή!

Το αποτέλεσμα; Θα υποχρεώνονται να ανοίγουν πιο πολλές ώρες, και όσα δεν θα μπορούν να έχουν υπαλλήλους για βάρδιες θα κλείνουν....

Ελλάς…..

Είμαστε ότι τρώμε. Και τι τρώμε; Συνήθως αυτό που διαλέγουμε, αλλά πάντα αυτό που μας σερβίρουν. Η επιλογή μας λοιπόν, περιορίζεται μόνο στο τι πιστεύουμε ότι διαλέγουμε ότι τρώμε.

πατριώτης :  πάτριος + κατάληξη αρσενικού -ιώτης

εθνικισμός αρσενικό

1.     μια εθνοπολιτική ιδεολογία με κέντρο την ιδέα του έθνος που οδηγεί στην επιδίωξη συγκρότησης ανεξάρτητου κράτους

2.     (αρνητικά) η υπερτίμηση του έθνους που οδηγεί σε εχθρότητα απέναντι σε άλλα έθνη

·                   Είναι γνωστή η ρήση του Ντε Γκωλ, που φαίνεται να απαντά σε αυτό το ερώτημα: «Πατριωτισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα την αγάπη για τη χώρα σου. Εθνικισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα το μίσος για τις άλλες». Είναι γνωστό επίσης ότι ο όρος «σωβινισμός» σημαίνει τον υπερβολικό, πολεμοχαρή και φανατικό εθνικισμό και προέρχεται από τον γραφικό, ξεχασμένο ήδη στην εποχή του, γάλλο στρατιώτη της εποχής του Ναπολέοντα, τον Nicolas Chauvin.

3.     η απόλυτη και με πάθος προσήλωση των ατόμων στο έθνος τους. η άποψη που ενθαρρύνει την έκφραση και την καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης· η αφοσίωση των ατόμων στο έθνος στο οποίο ανήκουν, χωρίς όμως καμία διάθεση υποτίμησης ή περιφρόνησης άλλου έθνους

Ότι μας ταΐζουν, είναι ότι ζούμε. Τον κατάλογο του φαγητού τον γνωρίζουμε εδώ και χρόνια. Ο καθένας μας επιλέγει τι θα φάει, και τι θα δει. Ή έτσι νομίζει. Και τι νομίζουμε; Ότι μας έχουν πει όταν ήμασταν μικροί στο σχολείο, στα παραμύθια που μας έλεγαν, στους μύθους που μας λένε ακόμα. Ελλάς, ελλήνων, χριστιανών….

Υπήρχε μια εποχή, στην περιοχή της Ελλάδας, που είχαν σαν μεγαλύτερη υποχρέωση να φιλοξενούν ξένους. Πολλές φορές και αντιπάλους. Οι δεσμοί ξενίας ήταν οι πιο ισχυροί. Αλλά αυτό ήταν πριν 2500 χρόνια περίπου. Πολλά άλλαξαν από τότε. Η ρήση «πας μη Έλλην βάρβαρος», φυτεύτηκε γερά μέσα στα μυαλά των κατοίκων αυτής της χώρας και καθοδηγεί την κάθε σκέψη τους.

Είτε αρέσει είτε όχι, οι έλληνες είναι ρατσιστές και ξενοφοβικοί, πάρα πολλοί είναι φασίστες,  κάποιοι είναι και ναζιστές. Μισούμε κάθε τι ξένο, εκτός και αν είναι για την διασκέδασή μας, ή γιατί απλά μας εξυπηρετεί. Χρησιμοποιούμε συνέχεια ξένες εκφράσεις και αντικείμενα, αλλά περιφρονούμε τους λαούς, ή τους ανθρώπους, που τα έχουν δημιουργήσει. Μισούμε τους άλλους, γιατί δεν μας αφήνουμε να «μεγαλουργήσουμε». Και όμως είναι παράξενο….

Πως έγινε και στην βυζαντινή εποχή, κυνηγάγανε ότι αρχαίο ελληνικό, και εμείς τους θαυμάζουμε και τους θεωρούμε συνεχιστές της αρχαίας Ελλάδας; Πως έτυχε και μεγαλούργησαν έλληνες κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας; Τους αφήσανε οι ξένοι που μας μισούσαν, να μεγαλουργήσουν στις χώρες τους; Πως αναδείχτηκαν διοικητικά και μορφωτικά στελέχη στις Αυλές των πασάδων και των σουλτάνων, όταν απαγορευότανε η εκπαίδευση στους έλληνες; Γιατί φεύγανε μετανάστες, όταν μοναρχίες και δικτατορίες σκόρπαγαν χρήματα σε έργα και δουλειές σε όλη τη χώρα; Μας θέλουν έξω από την Ελλάδα μήπως; Γιατί είμαστε πολύ έξυπνοι και έχουμε πολύ καλή εκπαίδευση; Μπαααα….

Αν σκεφτείς πως βλέπεις τους ανθρώπους γύρω σου, ίσως να το πάρεις απόφαση ότι είσαι ρατσιστής. Από τη στιγμή που θεωρείς ότι κάποια ομάδα ανθρώπων είναι κατώτερη από εσένα, είσαι ρατσιστής. Και το «εγώ δεν είμαι ρατσιστής», μπορείς να το ξανασκεφτείς όταν σταθεί δίπλα σου ένας μαύρος, ένας τσιγγάνος, ένας οποιοδήποτε διαφορετικός από εσένα. Δεν χρειάζεται να φοράς μαύρη μπλούζα για να είσαι εθνικιστής ή ρατσιστής. Μόνο να έχεις μαύρες παρωπίδες και μαύρο μυαλό!

Και επειδή μου αρέσουν οι προβλέψεις. Σήμερα είναι 24 Σεπτεμβρίου 2013, λίγες μέρες μετά την δολοφονία στην Αμφιάλη, που «ευαισθητοποίησε» την πολιτεία. Η συνέχεια; Παρά το ότι έχει συλληφθεί ένας και αναζητούν ηθικούς αυτουργούς, θα βρουν κάποιο μέλος της Χ.Α. και θα τον κατηγορήσουν. Οι τυχόν καταδίκες, θα ελαττωθούν κατά πολύ στο εφετείο. Θα γίνουν ήρωες. Στο ενδιάμεσο διάστημα, θα εμφανιστούν διάφορες «αποκαλύψεις». Για το ότι δεν ήταν και τόσο καλό παιδί ο δολοφονημένος, για το ότι ενοχλούσε τον νόμο κάποιες φορές. Επίσης θα εμφανιστούν και κάποιες «ειδήσεις». Για επιθέσεις σε γραφεία της Χ.Α., για σωτήριες επεμβάσεις της Χ.Α. σε έλληνες που χρειάζονταν βοήθεια, για επιθέσεις ξένων σε έλληνες. Και ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, θα συνεχίσουν να κυβερνούν αυτή την υπέροχη χώρα….

στο σφυρί και στο αμόνι....

Η επεξεργασία των μετάλλων είναι μια ενδιαφέρουσα επιστήμη και ιδιαίτερα δύσκολη εργασία. Ειδικά αν αυτή η εργασία γίνεται με τον παλιό παραδοσιακό τρόπο της χειρονακτικής εργασίας.  Της σφυρηλάτησης.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι σφυρηλάτησης, ψυχρή και θερμή. Ο σκοπός είναι ο ίδιος. Η σκλήρυνση και η αντοχή του μετάλλου. Η διαδικασία αλλάζει. Με την ψυχρή σφυρηλάτηση, δημιουργούμε ένα πιο ανθεκτικό εξωτερικό κράμα, και ένα πιο μαλακό εσωτερικά. Με αυτό τον τρόπο αποχτά μια ελαστικότητα το κράμα. Αλλά είναι πιο δύσκολο στην επεξεργασία του. Με την θερμή, υπάρχει μια ομογενοποίηση του κράματος, και πιο εύκολη επεξεργασία του.

Φυσικά πάντα υπάρχει ο σωστός και ο λάθος τρόπος σφυρηλάτησης. Ανάλογα με το πώς σφυρηλατείς ένα μέταλλο, το διαμορφώνεις. Η αντοχή του και η υφή του, εξαρτώνται από το πώς θα σφυρηλατηθεί. Δεν το χτυπάμε πολύ από την μια πλευρά, και από την άλλη λίγο. Ούτε σε πλήθος, ούτε σε δύναμη. Η επεξεργασία αυτή χρειάζεται να είναι ομοιόμορφη. Έτσι έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.

Όμως έχει σημασία και το κράμα. Ένα κράμα χειρίστης ποιότητας, όσο καλά και να σφυρηλατηθεί, δεν θα είναι ποτέ τέλειο. Ένα κράμα άριστης ποιότητας, όσο άσχημα και να σφυρηλατηθεί, θα παραμείνει αρκετά καλό. Είναι λογικό ότι όσο καλύτερο είναι ένα κράμα, τόσο πιο καλό αποτέλεσμα θα έχουμε. Αλλά και από το κακό κράμα, πάντα μπορούμε να έχουμε κάτι καλό.

Τι σημασία έχει όμως το κράμα και η σφυρηλάτησή του; Το αποτέλεσμα είναι το πώς χρησιμοποιείς το παραγόμενο αντικείμενο. Τι θα φτιαχτεί με αυτό το μέταλλο! Αν με το καλύτερο κράμα, και την πιο καλή σφυρηλάτηση, δημιουργείς ένα όπλο που αφαιρεί ζωές, τότε όλο είναι λάθος. Αν με το χείριστο κράμα, και με άθλια σφυρηλάτηση, φτιάξεις ένα πιάτο για να ταΐζεις ανήμπορους, έχεις το καλύτερο αποτέλεσμα. Η τελική χρήση είναι που μετράει.

Και εμείς είμαστε όπως το κράμα του μετάλλου. Μέσα από τη ζωή μας «σφυρηλατούμαστε», και διαμορφώνουμε ένα τελικό «προϊόν», τον χαρακτήρα μας. Όσο πιο καλό είναι το «κράμα» μας, τόσο πιο πολλά χτυπήματα σφυρηλάτησης μπορούμε να δεχτούμε. Τόσο πιο καλό αποτέλεσμα θα βγάλουμε.

Και; Το καλύτερο υλικό, αν χρησιμοποιηθεί με άσχημο τρόπο, θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Δυστυχώς υπάρχουν παραδείγματα στην ιστορία. Και δίπλα μας πάντα. Δεν έχει σημασία αν είσαι έξυπνος, όμορφος, ψηλός, τεχνίτης, αλλά το πώς χρησιμοποιείς αυτές τις αρετές. Θα τις χρησιμοποιήσεις για να βλάψεις, ή για να κάνεις καλό;

Η επιλογή είναι πάντα δική σου. Όσο και αν την δίνεις στους άλλους. Και θα διαλέξεις, ή να χτυπήσεις άλλους, ή να τους βοηθήσεις….

φίλοι για μια ζωή

Την πρώτη φορά, δεν βλέπεις την διαδρομή. Υπάρχει και άλλος κόσμος μαζί και συμπαραστέκεται. Τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα για να βλέπεις τι γίνεται γύρω σου. Η όλη διαδικασία δεν μπορείς να υπολογίσεις πόσο κρατάει. Αιώνες.... Μόλις έχεις γνωρίσει κάποιους νέους φίλους, αλλά δεν το ξέρεις ακόμα....

Τις αμέσως επόμενες φορές, μαθαίνεις το δρόμο. Παρατηρείς τι γίνεται γύρω σου. Αρχίζεις και βλέπεις τους υπόλοιπους που υπάρχουν γύρω. Δεν είσαι μόνος/η. Αλλά η μοναξιά είναι αυτή που σε συνοδεύει. μαζί με την θλίψη...

Σιγά σιγά, τα βήματά σου σε οδηγούν μόνα τους. Η μοναξιά και η θλίψη κρατάνε τα χέρια σου και σε στηρίζουν. Έχεις κάνει γνωστούς και φίλους. Ο καθένας τους με την δική του μοναξιά και θλίψη για παρέα.....

Κάποιες φορές, οι νέοι αυτοί φίλοι χάνονται. Κάποιες φορές, έρχονται για παρέα. Η μοναξιά και η θλίψη όμως, είναι πάντα δίπλα σου. Δεν σε αφήνουν και ούτε θα σε αφήσουν. Και ο καιρός περνάει....

Κάποια στιγμή, έρχεται η στιγμή για την τελαυταία επίσκεψη. Τα συναισθήματα είναι το ίδιο έντονα όπως την πρώτη φορά. Ίσως και πιο έντονα. Με κάποιους συγγενείς και φίλους μαζί. Και φυσικά την μοναξιά και την θλίψη. Και εδώ, αυτός ο κύκλος τελειώνει.....

Όταν επιστρέφεις σπίτι, διαπιστώνεις κάτι. Κάθε φορά που κοιτάς στον καθρέπτη, βλέπεις μαζί και τους ανθρώπους που έχεις χάσει. Και καταλαβαίνεις, ότι μαζί με εσένα, τους κοιτούν η μοναξιά σου και η θλίψη σου.....

Για πάντα μαζί σου....

πόλεμοι

Ο Σουν Τζου, αρχαίος μυθικός κινέζος φιλόσοφος-στρατηγός, είχε πει ότι οι νικηφόροι στρατοί πρώτα νικάνε στη στρατηγική και μετά μπαίνουν στην μάχη για τα διαδικαστικά. Με απλά λόγια, χρειάζεσαι ολοκληρωμένη στρατηγική για όποια επιχείρηση κάνεις. Και ταχύτητα στις πράξεις.

Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, οι Αθηναίοι έκαναν μια επιχείρηση στη Σικελία, στις Ελληνικές αποικίες εκεί. Μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη ξεκίνησε για να χτυπήσει τους συμμάχους των Λακεδαιμονίων, πολύ μακριά από την βάση τους. Όταν έφτασαν εκεί, οι εχθροί τους φοβήθηκαν, και φυσικά έστειλαν για βοήθεια. Οι Αθηναίοι δεν ήξεραν ουσιαστικά τι να κάνουν. Διαφωνούσαν για την στρατηγική τους, και ο στρατός τους άρχισε να αποθαρρύνεται ενώ οι εχθροί τους να πέρνουν θάρρος. Με την έλευση των Πελοποννήσιων συμμάχων τους, ήρθε η πλήρης καταστροφή των Αθηναίων. Ένας επέστρεψε για να πει τα νέα.

Κάθε κυβέρνηση που παίρνει μια οποιαδήποτε απόφαση, έχει το πλεονέκτημα. Γιατί; Γιατί οι αντιδράσεις θα έρθουν καθυστερημένες. Γιατί έχουν την δυνατότητα να παρουσιάζουν στοιχεία που να δικαιολογούν την απόφαση. Γιατί οι πολίτες είναι διαιρεμένοι και ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του. Γιατί έχουν την δυνατότητα να συνεχίζουν με άλλες αποφάσεις που υποβοηθούν την πρώτη τους απόφαση.

Όταν εμφανίστηκαν οι "αγανακτισμένοι", ήταν μια δύναμη μη προβλέψιμη, και χωρίς δυνατότητα αξιοποίησης από τα κόμματα. Όμως δεν είχαν δυνατότητα συνέχειας. Δεν υπήρχε δυνατότητα δημιουργίας πολιτικής βάσης. Ένα μέρος των "αγανακτισμένων" αξιοποιήθηκε από την αντιπολίτευση. Το μεγαλύτερο μέρος, φθάρθηκε και διαλύθηκε όταν ξεκίνησαν οι πολιτικές και συνδικαλιστικές διαδηλώσεις, και οι φασαρίες που ακολούθησαν.

Η "Μαχη της Ε.Ρ.Τ.", ήταν χαμένη για την αντιπολίτευση και τους εργαζόμενους, με το που ξεκίνησε. Γιατί; Γιατί αμέσως σχεδόν, βγήκε η απόφαση για τον διάδοχο της Ε.Ρ.Τ.. Γιατί οι διαδηλώσεις συμπαράστασης καθυστερούσαν. Γιατί η συμπαράσταση-απεργία των δημοσιογράφων δεν έδειξε τις αντιδράσεις. Γιατί ο χρόνος ήταν υπέρ της κυβέρνησης και η καθυστέρηση φθείρει πάντα τις αντιδράσεις. Γιατί οι αντιδράσεις δεν είχαν κάποια στρατηγική συνέχεια. Γιατί τα κόμματα της συμπολίτευσης δεν έχουν άλλη επιλογή για πολιτική επιβίωση, παρά μόνο να υπακούσουν.

Ξεκινάς ένα πόλεμο και όχι μια μάχη. Αν ξεκινάς μάχη, δεν ξέρεις τι να κάνεις μετά παρά μια νέα μάχη. Όταν ξεκινάς ένα πόλεμο, ξεκινάς με σκοπό την πλήρη ήττα και κατάκτηση του εχθρού. Η πρωτοβουλία είναι σημαντική. Όπως και το να προηγείσαι του εχθρού σου στις κινήσεις. Για να το κάνεις αυτό, χρειάζεται να γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό.
"Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό σου, δεν έχεις φόβο για 1000 μάχες.
Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι τον εχθρό, για κάθε νίκη, θα έχεις και μια ήττα.
Αν δεν γνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου, ούτε και τον εχθρό, δεν πρόκειται να κερδίσεις ποτέ."

αλλαγή θερμοκρασίας

Είναι φορές, που έρχεται ένα τρομερό κρύο και διαπερνάει όλο το σώμα. Το δέρμα μπορεί να είναι ζεστό, αλλά το κρύο αυτό σε κάνει να τρέμεις. Έρχεται από μέσα σου και σε χτυπάει σαν ρεύμα παντού. Η θερμοκρασία γύρω σου μπορεί να είναι υψηλή, και εσύ να τρέμεις.

Ρίγος. Φόβος. Πανικός. Καταστάσεις που δεν είναι ελεγχόμενες από τον εαυτό μας. Ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε, να δούμε, να καταλάβουμε, τα θεωρούμε "εχθρικά". Ετοιμάζουμαι τις ψυχολογικές μας άμυνές, κάθε μέρα, για να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους και καταστάσεις που μας φοβίζουν. Και υπάρχουν περιπτώσεις, διαφορετικές για τον καθένα, που έρχεται αυτό το ψύχος από μέσα σου και απλώνεται δια μέσου της σπονδυλικής σου στήλης, και σε κάνει να  τρέμεις.

Όμως, ετοιμαζόμενοι να αμυνθούμε σε κάθε κατάσταση, αμυνόμαστε σε όλη την ζωή. Και στους φίλους, και στις καταστάσεις που είναι ευχάριστες, και σε οτιδήποτε είναι καλό προς εμάς. Υπάρχει μια αδυναμία των ανθρώπων να ξεχωρίζουν τις καταστάσεις. Είναι μια καθυστερημένη αντίδραση από την αμέσως προηγούμενη κατάσταση στην οποία είμαστε. Αν σου πούνε ένα ανέκδοτο και αρχίζεις να χαχανίζεις, αν σε βρίσει κάποιος θα συνεχίσεις να γελάς. Ο έλεγχος του μυαλού μας δεν διαχειρίζεται καλά διαφορετικές διαδοχικές καταστάσεις.

Ειδικά τον φόβο. Από την κατάσταση "χαρά" για να περάσουμε στην κατάσταση "φόβο", θ'ελουμε πολύ λιγότερο χρονικό διάστημα από ότι από το "φόβο" στη "χαρά". Γιατί; Γιατί είμαστε αδύναμοι. Έχουμε ανασφάλειες. Ζητάμε συνέχεια βοήθεια. Έτσι, η κατάσταση του φόβου, είναι μόνιμη μέσα μας.

Η διαχείρηση του φόβου, δημιουργεί το θάρρος. Ή την καταστροφή. Το κρύο στη ραχοκοκκαλιά μπορεί να γίνει δημιουργική δύναμη. Ή η ταφόπλακά μας. Σημασία έχει πως έχουμε μάθει να ζούμε. Και αν ζούμε....

ηλίθιος....

είμαι ένας ηλίθιος.....

.....γιατί υποστηρίζω κάθε ελληνική ομάδα σε διεθνής αγώνες, και όχι μόνο την δικη μου....
.....γιατί χαίρομαι τις διεθνείς επιτυχίες των ελληνικών ομάδων....
.....γιατί πιστεύω ότι για τα προβλήματά μου δεν φταίνε oι άλλοι, αλλά οι επιλογές μου....
.....γιατί θέλω να αγωνίζομαι για να γίνουν καλύτερες οι καταστάσεις, και όχι να εγκαταλείπω....
.....γιατί δεν παραπονιούμαι για τα πολιτικά, επειδή δεν πήρα ποτέ ενεργό μέρος σε αυτά για να αλλάξει το καθεστώς τους....
.....γιατί  δεν πιστεύω στις απεργίες και στις ταραχές, αλλά μόνο στην επανάσταση....
.....γιατί είμαι κατά των ακραίων πολιτικών παρατάξεων, από όποια πολιτική πλευρά και αν είναι....
.....γιατί πιστεύω στην γνώση και στην πληροφόρηση....
.....γιατί όταν ακούω για ένα γεγονός, θέλω να το διασταυρώνω και από αλλού....
.....γιατί πιστεύω ότι την γνώμη σου την λες επώνυμα, και όχι ανώνυμα, μαζί με την ευθύνη των πράξεών μου....
.....γιατί θέλω να εμπιστεύομαι τον άνθρωπο....
.....γιατί θέλω να χαμογελάω κάθε πρωί που ξυπνάω και κάθε βράδυ που κοιμάμαι....
.....γιατί μου αρέσουν οι δύσκολες καταστάσεις....
.....γιατί μαθαίνω να ζω με τα προβλήματα μου, και τα κάνω φίλους και συνοδοιπόρους μου....
.....γιατί, απλά συνεχίζω.................

Σκορδοβούτυρο

Πάντα υπερβολικός ο Παναγιώτης.
-Ρε ηλίθιε, πάλι λάθος φορτιστή μου έδωσες; πόσες φορές θα σου πω ότι δεν θέλω με usb?
-Εσύ θέλεις με ηλιακό φορτιστή για να το φορτίζεις παντού. Για να μην σου πω και με φορτωτή!!!!!!
-Λέγε εσύ, αλλά τον χρειάζομαι τώρα.
Ευτυχώς θυμήθηκα ότι ο φορτιστής που χρειαζόταν, τον έχω βάλει δίπλα στο laptop. Του έδειξα που είναι.
-Πάρτον!!!
-Είσαι η σανίδα σωτηρίας μου!!!!
-Μάλλον βρεγμένη σανίδα σου χρειάζεται....
-Μα γιατί το λες αυτό;
-Πως είναι δυνατόν να μην φορτίζεις το κωλοκινητό σου στο σπίτι το βράδυ και να έρχεσαι να με πρήζεις για φορτιστή συνέχεια;
Υπερβολικός και στις εκφράσεις. Στράβωμα στο στόμα, με υποψία χαμόγελου.
-Παναγιωτάκη, στην γκόμενά σου αυτά!!!!
-Έλα ρε Νικολή! Ηρέμησε. Δεν έγινε και τίποτα. Είμαι λίγο ξεχασιάρης....
-Πολύ θα έλεγα όμως!!!!
-Γιατί ρε; Εγώ δεν σου θύμησα να κοιτάξεις εκείνο το τζόκερ; 2,5 χιλιαρικάκια ήταν αυτά!!!!
-Είσαι ηλίθιος! Δηλαδή δεν θα το κοίταγα καθόλου; Και σε κέρασα ήδη για αυτό μην περιμένεις κάτι άλλο.
Εκείνη τη στιγμή παρατήρησα τα δάχτυλά του. Μουτζουρωμένα από μελάνι.
-Βρε καραγκιόζη, τι έκανες πάλι;
Μου φάνηκε ειρωνικό να χρησιμοποιήσω τη λέξη καραγκιόζη, μαυρομάτη δηλαδή, για κάποιον με μαύρα δάχτυλα.
-Τι εννοείς;
-Γιατί είναι μουτζουρωμένα τα δάχτυλά σου;
-Εεεεεεεε, να... Έπαιζα πιάνο στην ασφάλεια.
-Για ρίξε υπότιτλους!
-Θυμάσαι που μου τέλειωσε το μελάνι του εκτυπωτή;
-Για αυτό δεν σου παίρνουν αποτυπώματα από την ασφάλεια.
-Ναι, αλλά πήγα να εκτυπώσω ένα κείμενο σε ένα μαγαζί.
-Τι κείμενο, και σε ποιο μαγαζί;
-Εκείνο το άρθρο που το κατεβάσανε και έλεγε για το αντάρτικο πόλ...
-Μια χαρά το πας! Και που πήγες να το τυπώσεις;
-Στο internet cafe πίσω από ο σπίτι μου.
-Απέναντι από το αστυνομικό τμήμα δηλαδή.
-Ναι...
-Και;
-Κατά λάθος έστειλα το άρθρο σε όλα τα μηχανήματα του cafe, όπως και στην οθόνη της βιτρίνας του, και σε όποιο bluetooth ήταν σε ακτίνα...
-Αυτό είναι κατόρθωμα! Τόση χαζομάρα μαζεμένη δεν έχω ξαναδεί!!!!! Πότε έγινε αυτό;
-Χτες το μεσημέρι. Σήμερα με αφήσανε.
-Παναγιώτη έχεις τάσεις αυτοκτονίας, το ξέρεις;
-Μα κατά λάθος έγινε....
-Όπως και το ότι θα σε πατήσει κάνα λεωφορείο κάποια μέρα επειδή δεν θα προσέχεις!
-Θα έχω τα μάτια μου τέσσερα από εδώ και στο εξής!
-Να πας να βλέπεις αγώνες τένις για να παρακολουθείς τα μπαλάκια πιο καλά τότε.
-Ποδόσφαιρο καλύτερα....
-Παναγιώτη παίζεις με την τύχη σου και τα νεύρα μου!!!!
-Συγνώμμη...
-Τι θα κάνεις τώρα Παναγιωτάκη;
-Έχω κανονίσει να πάω στη Στέλλα. Θα δούμε ταινία και θα φάμε πίτσα και παγωτό. Θα την πάρω τώρα καθώς θα πηγαίνω.
-Να σου υπενθυμίσω ότι η Στέλλα είναι αλεργική στα μανιτάρια.
-Το θυμάμαι βρεεεεε!!!
-και στα αμύγδαλα. Οπότε μην πάρεις παγωτό με αμύγδαλα. Ούτε με Amaretto. Λικέρ με αμύγδαλο είναι.
-Δεν το ήξερα.
-5€ για την πληροφορία τότε.
-Όλο αστεία είσαι Νίκο!!! Εσύ τι θα κάνεις;
-7 χρόνια γρουσουζιά...
-ορίστε;
-Είχα μια έντονη κατάσταση με την Τόνια, και έσπασα τον καθρέπτη του μπάνιου.
-Όχι ρε φίλε! και τώρα πως θα ξυρίζεσαι;
-Πολύ προσεκτικά! Είσαι ηλίθιος Παναγιώτη!
-Να πάω να φέρω ένα μπουκάλι βότκα να τα πιούμε;
-Ξεχνάς ότι έχεις να πας στην Στέλλα;
-Θα της πω να έρθει από εδώ!
-Παναγιώτη παίζεις πολύ με τα νεύρα μου!!!!!
-Γιατί;
-Γιατί έχετε κανονίσει μια βραδιά οι δυο σας και θα την φέρεις εδώ, και εμείς να πίνουμε; Γιατί έχει κόλημα με την ακαταστασία του σπιτιού μου και θα αρχίσει να μαζεύει;
-Ωωωωω, ναι! Θυμάσαι που είχε φέρει το σεμεδάκι της μάνας της; και μετά καθάριζε την κουζίνα;
-Πολύ αστείο Παναγιώτη!!!!!
-Καλά... Και τι θα κάνεις;
-Ότι κάνει κάθε ηλίθιος καμμένος. Θα πάω να της ζητήσω συγνώμμη, και θα πάω να πάρω τα παπούτσια που της αρέσουν.
-Κόκκινα έξαλα;
-Ένα καϋμένο αλιγάτορα, για να το έχει σετ με την τσάντα της...
-Ο καϋμένος...
-Και ευτυχώς, δεν ήταν εδώ όταν έσπασα τον καθρέπτη.
-Φαντάσου τα 7 χρόνια γρουσουζιάς να οφείλονται στην Τόνια...
-Παναγιώτη, η τύχη σου τελείωσε!!!
-Λυπήσου ένα θύμα του νόμου!!!
-Να σε δω τι θα λες αν δώσεις πίτσα με μανιτάρια, και παγωτό με αμύγδαλο στην Στέλλα...
-καλά που μου το θύμησες!!!
-Παναγιώτη, έλεος! Εξαφανίσου!!!
-Έφυγα! Και ευχαριστώ για τον φορτιστή!!!
-Καλή πίτσα...

Έκλεισε βιαστικά την πόρτα. Και τώρα μάζεμα στα κομμάτια του καθρέπτη. Μάζεμα στα κομμάτια μου. Στο τέλος, μόνος σου μαζεύεις τα κομμάτια. Τα δικά σου. Και προσοχή στα κοψίματα.....

* Μια ιστορία που οφείλεται σε μια φίλη, που μου ζήτησε να γράψβ κάτι που θα περιείχε "φορτιστής-σανίδα-πιάνο-εκτυπωτής-τένις-μανιτάρια-αμύγδαλα-καθρέπτης-βότκα-σεμεδάκι-αλιγάτορας"

Τα ψηλά σου τείχη!!!!!

Είναι καταπληκτικές οι τάσεις δημιουργίας τειχών και πανοπλιών από τους ανθρώπους. Η αίσθηση προστασίας που νιώθεις, είναι η ίδια αίσθηση προστασίας που νιώθεις όταν είσαι στην κοιλιά της μητέρας σου. Είναι προστασία, είναι σιγουριά, είναι ασφάλεια. Πόσο πολύ όμως;

Η Κωνσταντινούπολη ήταν γνωστή για τα διπλά τείχη της. Απόρθητα! Τρεις φορές πολιορκήθηκε. Η πρώτη φορά από τους Ούνους. Η πολιορκία έληξε γιατί έφυγαν για την Δύση. Τις άλλες δύο φορές, έπεσε. Σταυροφόροι και Οθωμανοί. Ο λόγος; Δεν είχε δυνατό στρατό. Οι αρχαίοι Λάκωνες, στην Σπάρτη δεν είχαν τείχη. Είχαν τον στρατό τους να τους υπερασπίζεται. Το ατσάλι του σπαθιού μπορεί να είναι τέλειο, αλλά το ελέγχει η σάρκα του χεριού.

Όσες άμυνες και να φτιάξεις, τα τείχη που φτιάχνεις γύρω σου, θα πέσουν. Όσα τείχη και αν σηκώσεις, αν δεν τα υποστηρίξεις, θα διαλυθούν. Όσες πανοπλίες και αν φορέσεις, αν δεν πολεμήσεις εσύ, θα  διαλυθούν. Θα αντισταθείς σε κάποιους δυνατούς, θα σου τα διαλύσουν όμως οι έξυπνοι και οι πονηροί. Τα τείχη που θα υψώσεις, είναι απλά πρόκληση, για όσους είναι ικανοί να τα περάσουν. Μόνο που δεν είναι όλοι οι ικανοί "καλοί". Είναι απλά ικανοί, για να περάσουν τα τείχη σου.

Εσύ τα στηρίζεις. Εσύ είσαι ο στρατός σου. Η θέλησή σου τα κάνει δυνατά και απροσπέλαστα. Τα τείχη είναι άψυχα. Σκληρά και μεγάλα, για να νιώθεις προστασία. Αν δεν είσαι δυνατός εσύ όμως, θα είναι φτιαγμένα από πηλό. Μια βροχή θα τα διαλύσει. Η θέλησή σου, η δύναμή σου, τα κάνει ατσάλι. Γιατί θα μπορείς να χρησιμοποιείς την θέλησή σου και την δύναμή σου για τείχη!

Αν φροντίσεις να είσαι δυνατός, θα γκρεμίσεις τα τείχη σου. Όπως γκρεμίζαν και τα τείχη στις πόλεις της αρχαίας Ελλάδας για τους Ολυμπιονίκες τους. Επειδή είχαν γενναίους και ικανούς άντρες να  υπερασπίσουν την πόλη τους! Δυνάμωσε! Απόχτησε θέληση και δεν θα χρειαστείς ποτέ τείχη! Θα αναγκάσεις τους άλλους, να φτιάχνουν τείχη γιατί θα σε φοβούνται.....

τι σου είπα δηλαδή;;;;;;

Είπα κάτι και σε προσέβαλα; Έκανα κάτι; Και γιατί θεωρείς ότι σε πρόσβαλα; Πιστεύεις ότι έχεις κάποια αξιοπρέπεια, κάποια τιμή. Ποιος το όρισε αυτό; Ποιος στην έδωσε την αξιοπρέπεια; Την κέρδισες πως; Θέλεις να είσαι ανώτερος από τους άλλους, αλλά δεν ξέρεις πως να είσαι ίσος. Αν δεν ήσουν ίσος ποτέ, δεν μπορείς να γίνεις ανώτερος.

Κερδίζεις την αξιοπρέπεια, κερδίζοντας τον σεβασμό των άλλων; Ποιανού σεβασμού; Όλων; Αδύνατον! Των ατόμων που σε ενδιαφέρουν τότε. Εγώ που δεν σε ενδιαφέρω, και αφού εσύ δεν με ενδιαφέρεις, δεν με σέβεσαι και δεν σε σέβομαι. Οπότε η αξιοπρέπειά σου είναι μηδενική ως προς εμένα. Ότι και να πω, ότι και να κάνω, δεν πρόκειται να στη θίξω, γιατί απλά δεν έχεις ως προς εμένα!

Σε πρόσβαλα λοιπόν. Έτσι νομίζεις. Μήπως σε πρόσβαλε κάποιος άλλος; Όπως ο εαυτός σου παραδείγματος χάριν. Γιατί αν δεν είμαι άτομο για το οποίο ενδιαφέρεσαι, δεν σε ενδιαφέρει η γνώμη μου, τι σε ενοχλεί στις πράξεις μου και στα λόγια μου; δεν γνωρίζω τι σου αρέσει, και τι θέλεις. Οι πράξεις μου και τα λόγια μου λοιπόν περιλαμβάνουν άγνοια προς τα ενδιαφέροντά σου. Αν σε θίγω, χωρίς να είναι εν γνώσει μου, σε θίγω πραγματικά;

Μάθε τους συνανθρώπους σου. Μην παρ εξηγείσαι με την διαφορετικότητα που έχουν. Δεν έχουν κάτι κακό, απλά κάτι διαφορετικό. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Η αξιοπρέπειά σου, θίγετε μόνο από τις απόψεις σου. Και εν τέλει, αφού δεν ενδιαφέρεσαι για εμένα, γιατί να ενδιαφερθώ εγώ για την αξιοπρέπειά σου;

τι σου λέω τώρα....

Κάθε μέρα της ζωής μας, αλληλεπιδρούμε με το περιβάλλον μας. Αυτό είναι ότι είναι άμεσα γύρω μας, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Είτε αυτά είναι έμψυχα, ή άψυχα. Ο καθένας μας έχει έτσι ένα προσωπικό περιβάλλον, στο οποίο είμαστε (σχεδόν) πάντα κυρίαρχοι. Το περιβάλλον μας αυτό, έρχεται σε επαφή με τα περιβάλλοντα των άλλων. Η ένωσή τους, είναι η επικοινωνία μεταξύ των περιβαλλόντων μας. Και πολλά περιβάλλοντα μαζί, μας δημιουργούν μια κοινωνία.

Έχουμε επιλογή με ποιανού περιβάλλον θα επικοινωνήσουμε. Έχουμε επιλογή σε ποια κοινωνία θα ανήκουμε. Υποχρέωση δεν έχουμε σε κανέναν για το τι θα επιλέξουμε! Έχουμε υποχρέωση όμως να τηρούμε τους όποιους κανόνες υπάρχουν στην κοινωνία που επιλέγουμε. Αν δεν μας αρέσουν οι κανόνες αυτοί, έχουμε δύο επιλογές. Ή αλλάζουμε και πάμε σε άλλη κοινωνία, ή αλλάζουμε τους κανόνες αυτής της κοινωνίας. Τίποτα από τα δύο δεν είναι εύκολο. Αλλά είναι στις επιλογές μας.

Όσο και αν φαίνεται παράξενο, η επικοινωνία γίνεται πάντα μεταξύ δύο ατόμων. Ακόμα και όταν κάποιος απευθύνεται σε πολλούς, ο καθένας ξεχωριστά λαμβάνει το μήνυμα. Όσο πιο πολλοί οι αποδέκτες του μηνύματος όμως, τόσο πιο λίγη προσωπική αντίδραση/απάντηση λαμβάνει όποιος το έστειλε. Μεταξύ δύο ατόμων είναι πιο εύκολο. Κάποιες φορές τουλάχιστον. Χρειάζεται να έχουν και οι δύο διάθεση για επικοινωνία. Αν το περιβάλλον του ενός γίνεται φρούριο για να μην τον πλησιάσει ο άλλος, δεν υπάρχει επικοινωνία.

Σε κάθε μορφή αλληλεπίδρασης των περιβάλλοντών μας, εμφανίζεται ένα φαινόμενο. Ανισότητα. Κάποιου το περιβάλλον είνα πιο ισχυρό, και "πιέζει" το περιβάλλον του άλλου. Κάποιες φορές, μπορεί να υπάρχει σύγκρουση, για το ποιανού το περιβάλλον είναι πιο ισχυρό. Άλλες φορές, είναι διακριτό από την αρχή. Το υπερισχύων περιβάλλον, θέτει και τους όρους αλληλεπίδρασης μεταξύ τους.

Αναγκαία συνθήκη για να επικοινωνούν τα περιβάλλοντα μας, είτε με το λόγο, είτε με την επαφή, είτε με οποιοδήποτε τρόπο, να υπάρχει διάθεση και από τους δύο για επικοινωνία. Οι κλειστές πόρτες, δεν οδηγούν στην επικοινωνία, αλλά στην αποξένωση. μερικές φορές είναι επιθυμητό, αλλά ο άνθρωπος θεωρείται κοινωνικό ζώο, και χρειάζεται την αλληλεπίδραση με τους γύρω του. Αν θες να μιλάς με τον δίπλα σου, άκου τι έχει να σου πει, και μετά μίλα. Εκτός και αν είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού.....

επιτυχία στην εκπαίδευση

Κάποια στιγμή, διαβάζοντας ένα άρθρο σχετικά με τα  ERP συστήματα (πληροφορική), ανέφερε ότι η επιτυχία ενός ERP manager, είναι να μην τον χρειάζονται πια. Το οποίο είναι η μεγαλύτερη αλήθεια. Ισχύει για όλους τους manager, αλλά και για όλους τους καθοδηγητές. Εκπαιδεύεις, προετοιμάζεις, εφοδιάζεις κάποιον, με σκοπό να συνεχίσει χωρίς να σε χρειάζονται πια. Πως αλλιώς θα μπορείς να αναγνωρίσεις την αξία σου, αν δεν δεις το "δημιούργημά" σου να εκπληρώνει μόνο του όσα διδάχθηκε;

Το ίδιο ισχύει όμως και σε άλλες περιπτώσεις. Είναι η εργασία του δασκάλου, η εργασία του πνευματικού, η εργασία του γονιού, η πολιτική καθοδήγηση. Να δημιουργήσουν άτομα τα οποία θα μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα, αλλά και σαν μέρος του συνόλου. Είναι κάτι όμως που οι πιο πολλοί "καθοδηγητές" και "δάσκαλοι" δεν ενδιαφέρονται να κάνουν. Δεν θέλουν ανεξάρτητα δημιουργήματα. Θέλουν υποτελείς που θα τους γλύφουν πάντα τα πόδια και θα ελέγχονται από αυτούς. Είτε είναι σε εργασία, είτε είναι σε θρησκεία, είτε είναι σε οικογένεια, οι "εκπαιδευτές" και οι "manager" θέλουν να επιβεβαιώνουν την θέση τους κρατώντας τους ίδιους "υποτελείς" συνέχεια.

Δεν νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερη χαρά για έναν εκπαιδευτή, δημιουργό, καθοδηγητή, από το να δει αυτό που ετοίμασε να ζει μόνο του. Αυτός είναι ο σκοπός του, η ηθική του ανταμοιβή. Ο λόγος για τον οποίο έχει αναλάβει αυτό το έργο.

Άλλωστε, σειρά θα έχει νέος εκπαιδευόμενος....

.....

Δεν μου αρέσουν οι μεγάλες αναλύσεις. Ούτε να δίνω κατευθύνσεις. Μου αρέσει να προκαλώ, να βάζω τους άλλους να σκέφτονται, να τους κάνω να βλέπουν και άλλες όψεις σε μια κατάσταση. Η "καταστροφή" των τειχών που υψώνει ο καθένας, είναι αγαπημένη μου ενασχόληση.

Και πάντα θα είμαι ενοχλητικός. Προς όλους και σε όλα. Ακόμα και στα πιστεύω μου....

ψυχολογία του καρχαρία

Ο καρχαρίας είναι ένα παράξενο και πρωτότυπο πλάσμα. Δεν έχει αλλάξει μορφή εδώ και εκατομμύρια χρόνια, και παραμένει από τις καλύτερες "κυνηγητικές" μηχανές που υπάρχουν. Για αυτή του την τελειότητα, τον φοβόμαστε, αλλά και τον ζηλεύουμε ταυτόχρονα.

Τα μοναδικά του προτερήματα; Πολλά.
Το δέρμα του δεν είναι λείο όπως των δελφινιών, ή των φαλαινών, αλλά και ούτε με λέπια όπως των ψαριών. Και είναι τόσο εξελιγμένο, που το μελέτησε η AIRBUS και το έχει ενσωματώσει στα αεροπλάνα της με αποτέλεσμα εξοικονόμηση καυσίμων μεγαλύτερη του 30%. Επίσης, το δέρμα του είναι γεμάτο ηλεκτρικούς αισθητήρες, τόσο καλούς, που λαμβάνουν διακυμάνσεις μA σε αποστάσεις χιλιομέτρων. Το οποίο είναι και η διακύμανση τάσης σε ένα ψάρι χτυπημένο. Απίστευτο στην υγεία του καρχαρία, είναι η σχέση του με τον καρκίνο. Τον θεραπεύει ο ίδιος! Είναι συχνή ασθένεια στους καρχαρίες, αλλά ο οργανισμός τους τον αντιμετωπίζει αποτελεσματικά  σαν να είναι κάποια απλή ίωση!

Κάτι ενδιαφέρων, που θα έπρεπε να διδάσκεται στην ψυχολογία, είναι το πως αναπνέουν. Το αναπνευστικό του σύστημα λειτουργεί όταν κινείται. Αν τον κρατήσεις ακίνητο, δεν μπορεί να λειτουργήσει, και πολύ απλά πεθαίνει από ασφυξία. Αντίστοιχα ένας άνθρωπος που δεν κινείται, δεν ασχολείται με τίποτα, κλείνεται μέσα στον εαυτό του, και αργοπεθαίνει. Είναι η κατάθλιψη και οι επιπλοκές της.

Η ακινησία, η νωχελικότητα, η έλλειψη οποιασδήποτε διάθεσης κίνησης, είναι συμπτώματά της. Ένας φαύλος κύκλος, το ψυχικό πρόβλημα επηρεάζει το σώμα, και το σώμα με την σειρά του το ψυχικό πρόβλημα. Επειδή δεν υπάρχει κάποια διέξοδος, έστω και υποχρεωτικά, δημιουργείται και συντηρείται αυτός ο κύκλος. Ο κύκλος μας ακολουθεί πάντα. Ποτέ δεν μας χάνει. όσο γρήγορα και αν κινούμαστε. Αλλά όσο κινούμαστε, αναπνέουμε και ζούμε. Η ακινησία, γενικά, φέρνει παράδοση και εγκατάλειψη.

Η ακινησία, σε βάζει στη μέση του φαύλου κύκλου. γυρίζουν όλα γύρω σου, και κλείνουν όλο και πιο πολύ κοντά σου. Σε συνθλίβουν σιγά σιγά. Για αυτό χρειάζεται να κινείσαι! Να μην σταματάς! να μην ησυχάζεις! Όλο να βρίσκεις κάτι να κάνεις. Να απομακρύνεσαι από την ακινησία, και να σε κυνηγάει η κατάθλιψη, και  να μην την αφήνεις να σε τυλίγει.

Η κίνηση σε βοηθάει να αναπνέεις και να ζεις. Η ακινησία σε σκοτώνει. Διαλέγεις τον δρόμο σου και τον ακολουθείς. Και αναπνέεις ή όχι....

η ζωή είναι "θέλω" και όχι "πρέπει"

Κάθε μέρα, κάνουμε κάποιες ενέργειες. Από το να ξυπνήσουμε, στο να φάμε, στο να πάμε για δουλειά, στο να μιλήσουμε με κάποιον. Σχεδόν όλες τις ενέργειές μας, τις συνοδεύει το "πρέπει". Πρέπει να ξυπνήσω αυτή την ώρα, να φάω αυτή την ώρα ή αυτό το φαγητό, πρέπει να πάω για δουλειά, πρέπει να μιλήσω με αυτόν. Γιατί όμως; Πρέπει; Πέρα από την θέλησή μου;

Η αλήθεια είναι ότι θέλουμε και τα κάνουμε. Οι επιλογές μας, προσδιορίζουν τις ενέργειές μας. Και οι επιλογές που δεν μας αρέσουν, τοποθετούνται στην κατηγορία "πρέπει". Το "θέλω να ξυπνάω νωρίς" με το "πρέπει να ξυπνάω νωρίς", έχει μια διαφορά. Στην πρώτη περίπτωση, είμαι ευχαριστημένος με τις επιλογές μου, και με τον εαυτό μου. Στην δεύτερη περίπτωση, δεν μου αρέσουν οι επιλογές μου, δεν είμαι ευχαριστημένος με τον εαυτό μου, και γενικά, ζω λάθος.

Ισχύει όμως και στο "πρέπει να πάω για δουλειά", "πρέπει να πάω σχολείο", "πρέπει να πάω στο γιατρό"; Φυσικά! Αν θες να κάνεις συγκεκριμένη εργασία, έχεις να ακολουθήσεις κάποια βήματα, και ένα από αυτά είναι το σχολείο. Αν θες να έχεις χρήματα, θα είσαι σε κάποια εργασία. Το ποια είναι άλλο θέμα. Αν δεν φροντίζεις τον εαυτό σου, θα χρειαστεί να πας να σε φροντίσει γιατρός.

Το κάθε "πρέπει", έχει ολόκληρη ιστορία από πίσω. Όπως το "πρέπει να πάω για δουλειά, γιατί έχω οικογένεια". Μια πρόταση, που η ανάλυση της δίνει πλήρη υποταγή, εγκατάλειψη, και δυσαρέσκεια. Αφού επέλεξες να έχεις οικογένεια, έχεις υποχρέωση απέναντί της. Δεν πρέπει να πας για δουλειά, έχεις υποχρέωση να προσφέρεις στην οικογένειά σου. Όμως, το να λες "πρέπει", καταστρέφει κάθε έννοια ότι θέλεις οικογένεια, ότι είναι επιλογή σου. Έχεις μια λάθος επιλογή λοιπόν, και τις συνέπειές της!

Κάθε επιλογή μας, έχει συνέπειες, που ακολουθούμε. Κάθε στόχος μας, έχει βήματα που έχουμε να ακολουθήσουμε. Αν δεν μας αρέσει, επιλογή μας αν θα ακολουθήσουμε την συγκεκριμένη επιλογή ή όχι. Πρέπει; Επιλογές μας και τα "θέλω" μας.

Φραπεδιά

Φραπεδιά είναι μια άλλη ονομασία για το γνωστό μας φραπέ. Για τους αδαείς, ο φραπές (που σωστά είναι "ο φραπέ") είναι ο "χτυπητός" καφές ο οποίος αποτελείται από καφέ (φυσικά), ζάχαρη και λίγο νερό. Μετά το χτύπημα συμπληρώνουμε με περισσοτερο νερό και με παγάκια και καλαμάκι. Όποιος θέλει βάζει και γάλα.

Η ονομασία φραπεδιά χρησιμοποιείται για να δώσει περισσότερη γκλαμουριά και χλιδή, στην ήδη θεϊκή ονομασία του φραπέ. Άλλη ονομασία είναι το φραπόγαλο, στην περίπτωση που ο φραπές περιέχει και γάλα. Να σημειώσουμε εδώ ότι η φραπεδιά είναι καθαρά ελληνική εφεύρεση, δείγμα του πολιτισμού αλλά και της κλίσης στο κωλοβάρεμα του λαού μας.

Χώρες "μαμάδες" του καφέ όπως είναι η Βραζιλία ή η Υεμένη(η οποία δημιούργησε τη μόκα, αυτό το 'μαθα στο trivial το επιτραπέζιο) δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για την ύπαρξη του φραπέ και οι ξένοι που έρχονται στην Ελλάδα το καλοκαίρι παίρνουν και μια συνταγή για φραπέ μαζί τους φεύγοντας.

Αν και ο φραπές έχει επικρατήσει να πίνεται το καλοκαίρι λόγω πιο αραχτής ατμόσφαιρας, εγώ ένα έχω να πω: Η φραπεδιά είναι ιδεολογία και πίνεται παντού και πάντα, είναι θέμα image. Ο ζεστός ή ο χλιαρός(γαλλικός) καφές είναι για τους φλώρους! Η μαγκιά είναι να είσαι παντού και πάντα έτοιμος για να πιεις φραπέ, να είσαι έτοιμος να αποφύγεις ανά πάσα στιγμή τα δουλικά υπαλληλικά σου καθήκοντα και να μπορείς να αράξεις ακόμα και κάτω από το απειλητικό βλέμμα του αφεντικού. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πίνουν φραπέ, δεν ταιριάζει ούτε με την ιδεολογία τους ούτε με την προσφορά τους στην ανθρωπότητα. Φραπέ επίσης δεν πίνουν ποτέ οι λιμενεργάτες, οι οικοδόμοι, οι ανθρακωρύχοι και οι υπόλοιποι "ξανθοπουλικοί"  με τα σκληρά και βάρβαρα επαγγέλματα. Είπαμε, ο φραπές είναι γκλαμουριά.

Η φραπεδιά πρέπει υποχρεωτικά να πίνεται εκτός του χώρου εργασίας καθώς και εκτός της προσωπικής οικίας του καθενός και να συνοδεύεται από την ημι-ξαπλωτή στάση του σώματος με τα πόδια να βρίσκονται σε ψηλότερο επίπεδο από αυτό του κεφαλιού(όχι, δεν εννοώ χέρια κάτω, πόδια πάνω!). Εξαίρεση όσον αφορά το χώρο αποτελεί η περίπτωση που πίνουμε φραπέ στο σπίτι του/της κολλητού/κολλητής. Εκεί επιτρέπεται.

  Χαρακτηριστικά της φραπεδιάς:

·         Μια σωστή φραπεδιά πρέπει να έχει πάντα καλαμάκι. Το καλαμάκι δείχνει άνεση γιατί δε σε αναγκάζει να σκύβεις για να πιεις τον καφέ, είναι μια εφεύρεση κατά της κούρασης και της περιττής σπατάλης ενέργειας. Το καλαμάκι μάλιστα πρέπει να είναι σπαστό για να διευκολύνει την σωστή πόση του καφέ. Ακόμα το καλαμάκι είναι η μισή αρχοντιά για τη φραπεδιά καθώς σου δίνει τη δυνατότητα να ανακατεύεις κάθε λίγο το περιεχόμενο του ποτηριού. Το ανακάτεμα του φραπέ είναι μέτρο χλίδας και πρέπει να γίνεται με το κεφάλι ψηλά και το χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο. Ειδικά αν συνοδεύεται από μαύρο γυαλί και τα πόδια πάνω στις καρέκλες, το ανακάτεμα προσθέτει πολλά στο status του καθενός φραπεδοκατακτητή.

·         Η πρώτη ρουφηξιά της φραπεδιάς είναι ιερή. Η όλη κίνηση όπου σπας το καλαμάκι, το βάζεις στο στόμα αργά και αισθησιακά και βλέπεις την καφέ ρευστή μάζα να ανεβαίνει και να πλησιάζει στη στοματική σου κοιλότητα, αποτελεί μια ιεροτελεστία που αξίζει όσο λίγες.

·         Η τελευταία γουλιά του φραπέ είναι εξίσου σημαντική με την πρώτη. Αν και κάθε φορά που τελειώνουμε το φραπέ μας πρέπει να γεμίζουμε με νερό και να συνεχίζουμε, πρακτικά ο φραπές τελειώνει όταν μας πιάνει το τέταρτο κατούρημα από τα πολλά υγρά. Τότε και μόνο τότε μπορούμε να κοπανήσουμε την τελευταία ρουφηξιά κάνοντας το χαρακτηριστικό ήχο ικανοποίησης ρουφώντας ταυτόχρονα καφέ και αέρα, με το γνωστό και αηδιαστικό για τους υπόλοιπους - απολαυστικό για εμάς "σλουρπ". Αυτό ΕΙΝΑΙ ηδονή!

·          Η σωστή η φραπεδιά πρέπει απαραίτητα να περιέχει παγάκια. Τα παγάκια, πέρα από τη δροσιά που παρέχουν, κάνουν το ανακάτεμα περισσότερο ζωντανό και δυνατό. Και μην αναφέρουμε πάλι τα περί σημασίας ανακατέματος...

·         Ο φραπές πρέπει να είναι πάντα γλυκός. Αυτό είναι αναντίρρητο αξίωμα και όποιος διαφωνεί σε αυτό «τον παίρνει». Αν θέλει κάποιος να πιει μέτριο ή πικρό καφέ να πιει ελληνικό. Δε θα ανεχτώ από κανέναν να καταστρέφει το image του απόλυτου μη αλκοολούχου ροφήματος. Αυτό επιστημονικά δίνεται από την ηρεμία και τη γαλήνη που παρέχει η γλυκόζη στον ανθρώπινο οργανισμό. Γιατί όταν πίνεις καφέ πρέπει να είσαι αραχτός και άνετος. Έχετε δει εσείς ποτέ το Βέγγο να πίνει φραπέ; Εγώ όσο θυμάμαι τις ταινίες του, τάραζε τους ελληνικούς!

·         Το ιδανικό χρώμα της φραπεδιάς είναι το καφέ (μα τι άλλο θα μπορούσε να ήτανε). Προσοχή όμως! Το καφέ το ανοιχτό, το οποίο είναι το ίδιο καφέ με τα κακάκια μας όταν έχουμε φάει μουσακά (το έχω ψάξει το θέμα σε πολλά πειραματόζωα). Οποιαδήποτε άλλη απόχρωση κρίνεται κατακριτέα. Επίσης επιβάλλεται να πίνεται σε ψηλό, λεπτό και κυλινδρικό ποτήρι.

Για να κατανοήσει κανείς τη σημασία του φραπέ πρέπει να είναι άνω των 20 ετών, ώστε να έχει αρκετές εμπειρίες και να είναι αρκετά ώριμος να αντιμετωπίσει ένα τόσο σημαντικό θέμα.

Ο άνθρωπος που πίνει φραπέ είναι απελευθερωμένος από τα διάφορα ταμπού, δε μασάει μία, αντιμιλάει στο αφεντικό του(σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει καν αφεντικό), κλάνει και ρεύεται δημοσίως, έχει αποβάλλει κακές συνήθειες τύπου 9-5, είναι άτομο γενικώς. Αν ο φραπέ-lover είναι φοιτητής τότε είναι σίγουρα ο τύπος με τη reserve θέση στο κυλικείο της σχολής του και με τη νοικιασμένη σε τρίτους(μιας και δεν τη χρησιμοποιεί ποτέ) θέση του στο αμφιθέατρο.

Φιλοσοφικές θεωρίες

Κάθε Φιλοσοφική θεωρία είναι σαν να ψάχνεις για μια Μαύρη γάτα μέσα σε ένα σκοτεινό Δωμάτιο!

ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, αλλά η μαύρη γάτα δεν είναι μέσα !

ΝΕΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, Η γάτα δεν είναι μέσα στο δωμάτιο, και σε βάζουν να αναφωνείς Την βρήκα! - Την βρήκα!

ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, Όλες οι μαύρες γάτες είναι μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο, και κανένας δεν τις Βλέπει!

ΣΟΣΙΑΛΙΤΙΚΗ Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, Όλες οι μαύρες γάτες είναι έξω από το σκοτεινό δωμάτιο, και όλοι λενε ότι δεν υπάρχουν μαύρες γάτες!

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, Όλες οι μαύρες γάτες έχουν ψοφήσει και σε βάζουν να βάψεις μερικές άσπρες γάτες, Μαύρες!

ΚΙΝΕΖΙΚΗ Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη και μια άσπρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, τις βρίσκουνε, προσποιούνται ότι δεν υπάρχουν γάτες ,αλλά υπάρχουν ζώα!

ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη και μια άσπρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, τις βρίσκουνε και ονομάζουν τις μαύρες γάτες Άσπρες, και τις άσπρες γάτες Μαύρες!

ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑ Ελληνική Φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, την βρίσκουνε, και εκπαιδεύουν την Μαύρη γάτα να συμπεριφέρεται σαν άσπρη γάτα !(κατά συνέπεια όλες οι γάτες είναι ίδιες!)

ΔΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑ'Ι'ΚΗ και ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ φιλοσοφική θεωρία, κάνει πως ψάχνει για μια μαύρη γάτα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, την βρίσκουνε, και την εκπαιδεύουνε την γάτα να συμπεριφέρεται σαν Σκύλος.
 

Αποφθέγματα....

Aγάπα τους εχθρούς σου - αυτό θα τους τρελάνει. Αθήνα πρωτεύουσα του πολιτισμού της μόλυνσης και της αντιπαροχής. Αν δεν μπορείς να βρεις λύση βρες άλλο πρόβλημα. Αν δεν τα καταφέρεις με την πρώτη, παράτα τα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνεσαι ανόητος. Αν έχεις τύχη διάβαινε, αν έχεις χρήματα πάρε αυτοκίνητο... Aν ο Θεός ήταν Δημοκράτης δεν θα έδινε δέκα εντολές, θα έδινε δέκα προτάσεις προς συζήτηση. Αν τα λάθη διδάσκουν τότε έχω μια καταπληκτική μόρφωση. Αν τα σκατά είχαν αξία οι φτωχοί δεν θα είχαν κώλο... Αν χρησιμοποιήσετε το σαπούνι, μετά πλύνετε καλά τα χέρια σας. Αρνάκι άσπρο και παχύ, της σούβλας μας καμάρι. Aρπαξα την ζωή μου από τα μαλλιά, αλλά φορούσε περούκα. Ας κρατήσουμε την αιμομιξία στους κόλπους της οικογένειας. Αυτό που με ανησυχεί με το μέλλον είναι ότι όσο πάει και πλησιάζει. Αυτοί που νομίζουν πως τα ξέρουν όλα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε. Βαρέθηκα, σταματήστε τη γη να κατέβω! Γελάει τελευταίος όποιος δεν κατάλαβε το ανέκδοτο. Δεν είμαι προκατειλημμένος. Απλά μισώ τους πάντες. Δημόσιος υπάλληλος είναι εκείνος που έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση. Έαν δεν επιτύχεις με την πρώτη προσπάθεια, κατέστρεψε κάθε τι που αποδεικνύει ότι προσπάθησες. Είμαι ένα απλός συνηθισμένος άνθρωπος, μόνο που είμαι λίγο πιο ωραίος από εσάς, και λίγο πιο έξυπνος από εσάς, και λίγο πιο δυνατός από εσάς, όπως είμαι και λίγο πιο πλούσιος από εσάς και σίγουρα βέβαια είμαι πολύ καλύτερος ψεύτης από εσάς. Είναι εύκολο να πεθαίνεις για μια γυναίκα, το δύσκολο είναι να ζεις μαζί της. Ευνούχοι ενωθείτε. Δεν έχετε τίποτα να χάσετε. Έχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω από τους κινδύνους του ποτού και του τσιγάρου, που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα. Ζωή είναι αυτό που μας συμβαίνει την ώρα που εμείς κάνουμε άλλα σχέδια Η ζωή είναι ένα αγγούρι, άλλος το τρώει και ζορίζεται, άλλος το τρώει και δροσίζεται... Η ζωή είναι ένας κώλος, γάμησε τον προτού σε χέσει... Η ζωή είναι ωραία αλλά τα έχει με άλλον... Η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους. Η πραγματικότητα είναι μία ψευδαίσθηση που οφείλεται στην έλλειψη οινοπνεύματος. Η στειρότητα τελικά είναι κληρονομική. Η χώρα διαλύεται από την αδιαφορία αλλά τι με νοιάζει εμένα!!! Η ωριμότητα είναι το τέλος της νεότητας. Ήταν σκληρός και τον έλεγαν Βιτάμ... Θέλω να γίνω αυτός που ήμουνα όταν ήθελα να γίνω αυτός που είμαι τώρα. Καλύτερα μια ώρας σκλαβιά και φυλακή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή Καλύτερα νωρίτερα, παρά μια ώρα αρχύτερα. Kαμιά γυναίκα δεν είναι καλύτερη από δύο. Κουμουνιστής είναι εκείνος που δεν έχει τίποτα και θέλει να το μοιραστεί με όλο τον κόσμο. Μάθε από τα λάθη των άλλων γιατί η ζωή είναι πολύ σύντομη για να τα κάνεις όλα μόνος σου. Μείνε μαζί μου έγκυος είμαι πολύ φερέγκυος. Κάνε μαζί μου έκτρωση έχω γιατρό με έκπτωση Μη χαμογελάτε, φαίνονται τα απαίσια δόντια σας... Mην πατάτε το χόρτο. Kαπνίστε το ! Μην περιμένεις άλλο. Ανέβαλλέ το τώρα Μην πέρνετε ναρκωτικά δεν φτάνουν για όλους. Μην προσπαθείς να μάθεις ένα γουρούνι να τραγουδάει. Χάνεις τον καιρό σου και ενοχλείς το γουρούνι. Μην ροχαλίζεις μεσ' την τάξη. Σκέψου λίγο και τον διπλανό σου που προσπαθεί να κοιμηθεί. Μην τα περιμένετε όλα από την αστυνομία. Χτυπηθείτε μόνοι σας. Mικρός μου έλεγε η μάνα μου: Φάε το φαΐ σου να μεγαλώσεις να πας και σχολείο. Και εγώ ο μαλάκας το έτρωγα. Ο θάνατος είναι κληρονομικός! Ο καρκίνος κόβει το τσιγάρο... Ο κόσμος καταστρέφεται απ ΄την αδιαφορία, αλλά τι με νοιάζει εμένα... Ο πόνος κάποτε τελειώνει η ζωή συνεχίζεται. Ο χάρτης λέει ότι η Αθήνα απέχει από τη Θεσσαλονίκη 13.57 εκατοστά. Εγώ ανακάλυψα ότι απέχει περισσότερο, πολύ περισσότερο. Ο Χριστός σ αγαπά. Πράγμα που δείχνει πως έχει χιούμορ. Οι άνθρωποι που νομίζουν ότι έχουν πάντα δίκιο, συχνά εκνευρίζουν εμάς που πράγματι έχουμε. Οι γυναίκες είναι θησαυρός. Γι' αυτό πρέπει να τις θάβουμε! Οι δρόμοι απόψε οδηγούν στην κόλαση. Την αγαπάω την κόλαση, πάντα αγαπούσα τα απαγορευμένα. Αύριο θα ενώσουμε κόλαση και παράδεισο, θα κάνουμε χοντρά γέλια. Oι εργένηδες ξέρουν περισσότερα για τις γυναίκες από τους παντρεμένους. Aν δεν ήξεραν θα ήταν κι αυτοί παντρεμένοι. Οι παντρεμένοι ζουν περισσότερο από τους εργένηδες. Θα προτιμούσαν όμως να ζουν λιγότερο. Όλοι είμαστε ίσοι. Απλώς μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους! Όποιος βιάζεται βρίσκει την καλύτερη θέση. Όποιος είναι πολύ μορφωμένος είναι παραμορφωμένος. Όργια τέλος, φαΐ τέλος, Κάπνισμα τέλος, ποτό τέλος, ναρκωτικά τέλος, χαρτιά τέλος, ξενύχτι τέλος, κλεψιές τέλος. Αδικίες τέλος. Γαμώτο, με στενεύει το φωτοστέφανο. Όσο δουλεύεις πάνω στη λύση ενός προβλήματος, βοηθά πάντα να ξέρεις την απάντηση Όταν αντιγράφεις κάποιον λέγεται "κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας", όταν αντιγράφεις πολλούς μαζί λέγεται "έρευνα". Όταν πεθάνω θα πάω στον παράδεισο γιατί την κόλαση την έζησα εδώ. Όταν τα φτιάχνεις με κάποια, μην γράφεις το όνομά της παντού. Όταν χωρίσετε θα βαρεθείς να σβήνεις. Όταν το σύστημα καταστρέφει κάθε τι που το βλάπτει, τότε το κάθε τι βλάπτει το σύστημα Όχι, δεν πρέπει να ενθουσιαστείς που έφτιαξες σε τρεις μόνο μήνες το παζλ που έλεγε από 2 έως 4 έτη. Πάνω από τρία τινάγματα θεωρείται μαλακία. Παρακαλώ μην ρίχνετε τα τσιγάρα σας στην λεκάνη. Βρέχονται και μετά ανάβουν δύσκολα. Πεθαίνουμε μόνο μία φορά αλλά κρατάει πολύ. Ποτέ δεν κατάλαβα τι είναι αληθινή ευτυχία, παρά μόνο όταν παντρεύτηκα. Tότε όμως ήταν πολύ αργά. Ποτέ μη χτυπάς άνθρωπο με γυαλιά. Χτύπα τον με ένα μπαστούνι του μπέηζμπολ. Ποτέ μην αφήνεις γι' αύριο αυτό που οι άλλοι μπορούν να κάνουν για σένα σήμερα. Ποτέ μην δώσεις σταφύλια σε μεθυσμένο. Μπεκρής είναι ο άνθρωπος, όχι χαπάκιας. ΠΡΟΣΟΧΗ, κυκλοφορούν κνίτες με πολιτικά. Προτιμώ μια αλεπού από μια γυναίκα. Δεν μιλάει και έχει ήδη γούνα. Όταν παίρνεις λάθος τηλέφωνο ποτέ δεν είναι κατειλημμένο. Τα λεφτά είναι ακριβώς όπως το σεξ. Δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο αν δεν τα έχεις και σκέφτεσαι όλα τα άλλα αν τα έχεις. Τα πάντα ήταν διαφορετικά πριν αλλάξουν όλα. Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι ή ανήθικα, ή παράνομα ή παχαίνουν. Τελικά κατάφερα να πλησιάσω την γυναίκα με την οποία ήμουν ερωτευμένος τόσο καιρό και ανακάλυψα ότι έχουμε ακριβώς τα ίδια γούστα, τρελαινόμαστε και οι δυο για γυναίκες. Τίποτα δεν είναι αδύνατο όταν βάζεις τους άλλους να το κάνουν για σένα! Το άθροισμα της ομορφιάς και της εξυπνάδας είναι πάντα σταθερό. Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του. Το άσχημο με την θεωρία είναι πως σου λέει πως δουλεύει ένα σύστημα, όχι γιατί δεν δουλεύει. Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά τo τσιγάρο. Το μόνο πράγμα που ζητάω από τη ζωή, είναι να μου δώσει μια ευκαιρία να αποδείξω ότι τα πολλά λεφτά δεν θα με κάνουν ευτυχισμένο. Τo πετρωμένον φαγείν αδύνατον. Το σχολείο μας φωτίζει μόνο όταν καίγεται. Το χρήμα δεν είναι το παν, το ΠΟΛΥ χρήμα είναι! Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν δεν πεινoύσαν! Φάτε σκατά. Δεν είναι δυνατόν τόσα δισεκατομμύρια μύγες να μην ξέρουν τι κάνουν. Φεγγαράκι μου λαμπρό φέγγε μου να περπατώ, κι αν δεν φέξεις χέστηκα έχω και φακό. Φέρτε μου ένα μαντολάτο για να δείτε πώς πεινώ. Φυσικά και δεν υπάρχει ζωή στον Αρη. Όλα τα μπαρ κλείνουν από τις 10...

Οδηγίες χρήσεως

"Εχετε προσέξει ποτέ τις οδηγίες χρήσης σε προιόντα που καθημερινά καταναλώνουμε; Αν όχι καλα θα κάνετε να τις διαβάζετε γιατί έχουν πολύ γέλιο. Σας αναφέρουμε μερικές:

1. Εμφανίστηκε σε γαριδάκια, και αντιγράφτηκε μετά απ'όλες τις μάρκες:
"Μπορεί να είσαι ο νικητής, δεν είναι απαραίτητη η αγορά του προϊόντος, πληροφορίες εντός".
(Μπορώ βέβαια και να γλιτώσω, αν χακέψω το κουτί...)

2. Σε ιμιτασιόν μάρκας πιστολάκι για μαλλιά:
"Μην το χρησιμοποιείτε κατά την διάρκεια του ύπνου". (Αγκού;)

3. Σε all brand σαπούνι ελληνικής παραγωγής:
"Xρησιμοποιήστε το σαν κανονικό σαπούνι. (Ok, δε θα το φυτέψω στη γλάστρα, να είσαι σίγουρος!)

4. Σε κατεψυγμένο φαγητό:
"Πρόταση σερβιρίσματος: Ξεπαγώστε το". (Βασικά καλά που μου τό'πες γιατί πού να γδύνομαι για να το σερβίρω με παγοκόφτη...)

5. Σε κάλυμμα κεφαλιού για ντους:
"Προσοχή: Χωράει μόνο ένα κεφάλι".(Το έχω υπόψη μου, αλλιώς θα έπαιρνα το μοντέλο Λερναία Ύδρα)

6. Σε πακέτο με γλυκό τιραμισού (τυπωμένο στον πάτο):
"Μην το αναποδογυρίζετε". (Πολύ αργά, την πάτησα!)

7. Σε υπνωτικό χάπι:
"Παρενέργειες: Μπορεί να προκαλέσει υπνηλία". (Βαριά η επιστήμη για μας τους αδαείς)

8. Σε φωτάκια Χριστουγέννων με μεγάλα γράμματα:
"Μόνο για εσωτερική και εξωτερική χρήση". (Κι εγώ που έλεγα να τα φυτέψω στο περιβόλι...)

9. Σε αποκριάτικη παιδική στολή Σούπερμαν με αυστηρό ύφος:
"Φορώντας αυτή τη στολή δε μπορείς να πετάξεις".
(Εδώ δολοφονείται η μεγαλύτερη παιδική φαντασίωση)

10. Σε πακέτο ξηρών καρπών αεροπορικής εταιρείας:
"Οδηγίες: Ανοίξτε το πακέτο, φάτε τους ξηρούς καρπούς". (Χωρίς σχόλια)

11. Σε κουβέρτα από την Ταϊβάν:
"Να μη χρησιμοποιείται για προστασία σε τυφώνες".

12. Σε καθρέφτη σε δίκυκλο:
"Θυμήσου: Τα αντικείμενα στον καθρέφτη είναι στην πραγματικότητα πίσω σου".

13. Στο καπάκι ενός μπουκαλιού με γάλα (Αγγλία):
"Αφού ανοιχτεί, κρατήστε το όρθιο".

14. Σ'ένα σπρέι για έντομα στη Ν. Ζηλανδία:
"Αυτό το προϊόν δεν έχει δοκιμαστεί σε ζώα".

15. Σε κάποιες χώρες στη βάση του μπουκαλιού της
Κόκα Κόλας: "Ανοιξτε απ' την άλλη μεριά".

16. Σ 'ένα μπλέντερ για τρόφιμα (Ιαπωνία):
"Να μη χρησιμοποιηθεί για την άλλη χρήση". (Εδώ αρχίζω και έχω σοβαρές απορίες)

17. Σε ένα κουτί φυστίκια (ΗΠΑ):
"Προσοχή. Περιέχει φυστίκια". (Ελεγα κι εγώ...)

18. Στο κουτί ενός αλυσσοπρίονου (Σουηδία):
"Μην προσπαθείσετε να σταματήσετε την αλυσσίδα με τα χέρια σας ή τα γεννητικά σας όργανα". (Σκέφτομαι ποιο τηλεφώνημα πελάτη τους έκανε να προσθέσουν αυτήν την οδηγία;)

20. Στη συσκευασία κάποιου σίδερου σιδερώματος:
"Μη σιδερώνετε τα ρούχα ενώ τα φοράτε". (Αμα τα φοράει άλλος;)

21. Στη συσκευασία ενός παιδικού αντιβηχικού:
"Μην οδηγείτε αυτοκίνητο, ούτε να χρησιμοποιείτε μηχανές"."

ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΕΛΑΔΩΝ

ΙΔΕΟΛΟΓΊΑ ΤΩΝ ΑΓΕΛΑΔΩΝ

Φεουδαλισμός: Έχεις δύο αγελάδες. Το αφεντικό παίρνει ένα μέρος του γάλακτος.

Σοσιαλισμός: Έχεις δύο αγελάδες. Το κράτος τις παίρνει και τις βάζει σε ένα στάβλο μαζί με τις αγελάδες των άλλων. Από δω και πέρα θα πρέπει να φροντίζεις όλες τις αγελάδες και το κράτος θα σου δίνει ένα ποτήρι γάλα.

Γραφειοκρατικός σοσιαλισμός: Τις αγελάδες σου τις φροντίζουν τέως ορνιθοτρόφοι. Εσύ πρέπει να φροντίσεις τα κοτόπουλα που πήρε το κράτος από τους ορνιθοτρόφους και το κράτος σου δίνει τόσο γάλα και αβγά όσα υπαγορεύουν οι οδηγίες.

Καθαρός σοσιαλισμός: Μοιράζεσαι δύο αγελάδες με το γείτονά σου. Εσύ και ο γείτονάς σου τσακωνόσαστε ποιος έχει τη μεγαλύτερη “ικανότητα” και ποιος έχει τη μεγαλύτερη “ανάγκη”. Στο μεταξύ κανείς δεν παίρνει γάλα και οι αγελάδες ψοφάνε από την πείνα.

Ρώσικος κομμουνισμός: Έχεις δύο αγελάδες. Εσύ θα πρέπει να τις φροντίζεις, όμως το κράτος, παίρνει όλο το γάλα. Κλέβεις όσο γάλα μπορείς από το κράτος και το πουλάς στη μαύρη αγορά.

Περεστρόικα: Έχεις δύο αγελάδες. Εσύ θα πρέπει να τις φροντίζεις, όμως η Μαφία παίρνει όλο το γάλα. Κλέβεις όσο γάλα μπορείς από τη Μαφία και το πουλάς στη μαύρη αγορά.

Κομμουνισμός του Πολ Ποτ: Έχεις δύο αγελάδες. Το κράτος παίρνει και εσένα και τις αγελάδες και σας εκτελεί.

Δικτατορία: Έχεις δύο αγελάδες. Ή κυβέρνηση παίρνει τις αγελάδες και εσένα σε επιστρατεύει.

Άμεση δημοκρατία: Έχεις δύο αγελάδες. Ο γείτονας αποφασίζει ποιός παίρνει το γάλα.

Αντιπροσωπευτική δημοκρατία: Έχεις δύο αγελάδες. Ο γείτονας επιλέγει κάποιον ο οποίος θα σου ανακοινώσει ποιός παίρνει το γάλα.

Τριτοκοσμικός καπιταλισμός: Δεν έχεις αγελάδες. Η τράπεζα δεν σου δανείζει χρήματα να αγοράσεις αγελάδες γιατί δεν έχεις αγελάδες να δώσεις για εγγύηση.

Νεοελληνικός καπιταλισμός: Έχεις δύο αγελάδες. Διορίζεσαι στο δημόσιο. Οι αγελάδες ψοφάνε. Δανείζεσαι το γάλα.

Καπιταλισμός των Μπούτα - Παττάκη: Έχεις δύο αγελάδες. Πρώτα το κράτος ρυθμίζει τι θα πρέπει να τις ταΐζεις και πότε μπορείς να τις αρμέξεις. Μετά σε πληρώνει να μην τις αρμέξεις. Μετά παίρνει και τις δύο αγελάδες, σκοτώνει τη μία, αρμέγει άλλη και χύνει το γάλα στους δρόμους. Τέλος σου ζητάει να συμπληρώσεις έντυπα στα οποία να ζητάς επιδότηση για τις σκοτωμένες αγελάδες.

Καθαρή αναρχία: Έχεις δύο αγελάδες. Ή πουλάς το γάλα σε μία δίκαιη τιμή ή οι γείτονες επιχειρούν να σου πάρουν το γάλα και να σε σκοτώσουν.

Νεοφιλελευθερισμός: Έχεις δύο αγελάδες. Πουλάς τη μία και αγοράζεις έναν ταύρο.

Anonymous

Μου αρέσει πολύ η δράση τους. Τα κατορθώματά τους αξίζουν πολλούς επαίνους. Είναι και τυχεροί γιατί η μάσκα δίνει "ασυλία", προστασία, από τον νόμο, και μπορούν να επιτύχουν πολλά. Υπάρχουν δύο προβληματάκια με την ανωνυμία όμως.

Η ανωνυμία δίνει άσυλο για κάθε πράξη, καλή ή κακή. Και μπορεί να είναι αρεστή σαν πολιτική-ακτιβιστική δράση, αλλά είναι κατακριτέα σαν καταστροφική του όχλου. Οι καταστροφές από τους "διαδηλωτές" ποτέ δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σαν "καλές". Η ασυλία της μάσκας δίνει θάρρος σε καταστροφείς περιουσιών. Και πλιατσικολόγους. Σε αυτή την κατηγορία έχουμε βέβαια και τα "ανώνυμα ηλεκτρονικά προφίλ", troll και κατά φαντασίαν υπάρξεις, που μόνο σκοπό ύπαρξης έχουν την παρενόχληση και αναζήτηση λόγου ζωής δια μέσου μιας οθόνης. Οι ανώνυμοι του όχλου, έχουν μικρές διαφορές με τους ανώνυμους της οθόνης. Και οι δύο, μόνο σκοπό έχουν την καταστροφή των άλλων για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους. Δεν ζητούν την καλυτέρευση της κοινωνίας ή του εαυτού τους, αλλά απλά την καταστροφή των άλλων.

Το δεύτερο πρόβλημα των ανωνύμων, είναι το τι μπορούν να πετύχουν. Ουσιαστικά τίποτα! Για να αλλάξεις κάτι, χρειάζεται να είσαι ο ηγέτης που θα οδηγήσει τον όχλο. Ένας Μωυσής, ένας Αλέξανδρος, ένας Ιησούς, ένας Τζέγκις Χαν, ένας Λένιν, ένας Χίτλερ. Καλοί ή κακοί, μπορέσαν να οδηγήσουν άλλους στον δρόμο τους. Και ας μην είναι ο ηγέτης, μπορεί να είναι και τα άτομα που πλαισιώνουν τον ηγέτη. Κανείς τους δεν φόρεσε μάσκα. Ασχέτως αν για πολιτικούς και στρατιωτικούς τα πισώπλατα μαχαιρώματα, και όχι μόνο, είναι συνηθισμένα. Για να αλλάξεις την κοινωνία, το περιβάλλον σου, εσένα τον ίδιο, χρειάζεται να είσαι με το πρόσωπό σου και όχι με μάσκα.

Η ανωνυμία μιας μάσκας είναι πολύ δελεαστική. Για αυτό και την εποχή του καρναβαλιού, πολλοί δείχνουν το κανονικό τους πρόσωπο. Τα απωθημένα τους και τα ψυχολογικά προβλήματά τους. Κανείς δεν θα τους κατακρίνει, γιατί είναι η εποχή της μάσκας. Το θάρρος της προσωπικής γνώμης, δεν είναι χαρακτηριστικό τους. Ο φόβος και η υποκρισία είναι. Φυσικά, το να φοβάσαι μην συληφθείς όταν κάνεις μια παράνομη ενέργεια είναι απόλυτα λογικό, και θες να κρύψεις την ενέργεια αυτή πίσω από μια μάσκα. Αλλά το να "δημιουργείς" μια άλλη προσωπικότητα, γιατί δεν έχεις το θάρρος να ζήσεις;

Ένα μαχαίρι δεν είναι καλό ή κακό αντικείμενο. Με το ίδιο μαχαίρι θα κόψεις το ψωμί, με το ίδιο θα τραυματίσεις έναν άνθρωπο. Το πως θα το χειριστείς είναι δικό σου θέμα. Αλλά μπορείς και να κόψεις ψωμί και να τραυματίσεις κάποιον, χωρίς μαχαίρι. Όπως και να είναι, με μάσκα ή χωρίς μάσκα, εσύ θα έχεις βοηθήσει κάποιον, εσύ θα τον έχεις σκοτώσει....

ένα ανέκδοτο....

Ο καλύτερος τρόπος να ανοίξεις μια συζήτηση, μια ομιλία, μια επαφή, είναι ένα αστείο. Ειδικά αν είναι και πετυχημένο. Οι "άμυνες" του άλλου ατόμου πέφτουν, χαλαρώνει, και σε προσέχει. Κάθε συζήτηση μπορεί να γίνει πιο ευχάριστη. Ορισμένοι έχουν και μερικά ανέκδοτα, "πιασάρικα", πάντα πρόχειρα. Τι ανέκδοτο όμως....

Τα ανέκδοτα είναι ο πιο ύπουλος τρόπος για να περάσεις υποσυνείδητα μηνύματα. Στοχοπιώντας συγκεκριμένες ομάδες ατόμων κάθε φορά, μας περνάει το μήνυμα ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει κάποιο ελάττωμα. Και αυτό στηριζόμενο σε στερεότυπα, που τις πιο πολλές φορές δεν ισχύουν. Οι ξανθιές είναι πάντα σεξουαλικά εύκολες και χαζές, οι Πόντιοι χαζοί, οι Εβραίοι φιλοχρήματοι, οι Αλβανοί κλέφτες, οι Πακιστανοί βρώμικοι, οι μαύροι σεξουαλικά προικισμένοι. στατιστικά, κάποιοι θα επιβεβαιώνουν τα στερεότυπα, αλλά όχι όλοι.

Όταν δεχόμαστε ανέκδοτα για μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων, χτίζουμε την υποσυνείδητη αντίληψη ότι αυτή η ομάδα είναι κατώτερη από εμάς. Είναι πιο εύκολο να κάνουμε ρατσιστικά σχόλια προς αυτά τα άτομα μετά. Είναι πιο εύκολο να μην τους βοηθήσουμε, γιατί είναι "κατώτεροι". Είναι πιο εύκολο να τους αγνοήσουμε. Μια βιομηχανία συντήρησης, αλλά και δημιουργίας, στερεοτύπων.

Η γραμμή μεταξύ ρατσισμού και ανθρώπου, είναι τόσο λεπτή και δυσδιάκριτη όσο μια ανάσα, μια σκέψη. Οι σκέψεις που κάνουμε, η συμπεριφορά που έχουμε, και η αντιμετώπιση που έχουμε προς την ζωή. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή, αλλά δεν είναι ανέκδοτο....

λοχαγοί και στρατιώτες

Οι ιεραρχικοί τίτλοι είναι σπανίως αξιοκρατικοί. Τις πιο πολλές φορές δίνονται λόγω χρόνου παραμονής σε συγκεκριμένη θέση, ή απλά τιμητικά, ή λόγω καλών δημοσίων σχέσεων. Φαινόμενο συνηθισμένο σε θέσεις δημοσίου, αλλά και γενικά σε αρκετές επιχειρήσεις. Η ικανότητα δεν προσφέρει πολλές προαγωγές, και αυξήσεις.

Οι ιεραρχικοί τίτλοι έτσι έχουν δύο προτερήματα. Πιο πολλά χρήματα, και την δυνατότητα να ελέγχεις τους άλλους. Τις πιο πολλές φορές, η δυνατότητα εξουσίας είναι πιο ελκυστική από τις μηδαμινές αυξήσεις. Φαίνεται ότι όλοι θέλουν να διατάζουν κάποιον. Όλοι; Να διατάζουν; Αστείο! Οι περισότεροι δεν θέλουν την ευθύνη της απόφασης, θέλουν καθοδήγηση και εντολές. Η πρωτοβουλία τους περιορίζεται στην πιο γρήγορη προώθηση χαρτιών, και πιο γρήγορη εκτέλεση της εργασίας τους. Όταν έχουν κέφια βέβαια....

Υπάρχουν και αυτοί που διατάζουν, επειδή αυτή είναι η προσωπικότητά τους. Ηγετικά άτομα, αυταρχικά άτομα. Γεννημένα για να ηγούνται, να αποφασίζουν, και να καθοδηγούν. Η επιβολή τους γίνεται δια μέσου της προσωπικότητας τους. Δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις την "αύρα" που έχουνε και να ακολουθήσεις. Για ποιό λόγο να τους ακολουθήσεις όμως; Μόνο για ένα λόγο. Επειδή εσύ δεν έχεις τόσο δυνατή "αύρα", ή αν προτιμάς προσωπική δύναμη. Είσαι αδύναμος μπροστά τους, και νιώθεις ασφάλεια κοντά τους.

Ένας ιεραρχικά τοποθετημένος "λοχαγός", όσο και να θέλει να κρατήσει τον τίτλο και την θέση του, θα παραδώσει την φυσική εξουσία στο "στρατιώτη" που θα ξεχωρίσει σαν ηγέτης. Ή θα τον "σκοτώσει". Μεταφορικά βεβαίως! Ο "στρατιώτης" αυτός, είναι προορισμένος να γίνει "στρατηγός". Αν δεν του δώσει την ευκαιρία ο "λοχαγός" του, θα την δημιουργήσει μόνος του, "σκοτώνοντας" τον "λοχαγό" του. Μεταφορικά πάντα! Μόνο ένας μπορεί να διατάζει!

Και αν δηλώνεις φυσικός ηγέτης, και θες να εξουσιάζεις τους άλλους, σκέψου πόσο εύκολα θα πιάσεις κάποιον άλλο από τον λαιμό και θα τον κολήσεις στον τοίχο. Μεταφορικά; Και όχι μόνο....