Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

ψυχολογία του καρχαρία

Ο καρχαρίας είναι ένα παράξενο και πρωτότυπο πλάσμα. Δεν έχει αλλάξει μορφή εδώ και εκατομμύρια χρόνια, και παραμένει από τις καλύτερες "κυνηγητικές" μηχανές που υπάρχουν. Για αυτή του την τελειότητα, τον φοβόμαστε, αλλά και τον ζηλεύουμε ταυτόχρονα.

Τα μοναδικά του προτερήματα; Πολλά.
Το δέρμα του δεν είναι λείο όπως των δελφινιών, ή των φαλαινών, αλλά και ούτε με λέπια όπως των ψαριών. Και είναι τόσο εξελιγμένο, που το μελέτησε η AIRBUS και το έχει ενσωματώσει στα αεροπλάνα της με αποτέλεσμα εξοικονόμηση καυσίμων μεγαλύτερη του 30%. Επίσης, το δέρμα του είναι γεμάτο ηλεκτρικούς αισθητήρες, τόσο καλούς, που λαμβάνουν διακυμάνσεις μA σε αποστάσεις χιλιομέτρων. Το οποίο είναι και η διακύμανση τάσης σε ένα ψάρι χτυπημένο. Απίστευτο στην υγεία του καρχαρία, είναι η σχέση του με τον καρκίνο. Τον θεραπεύει ο ίδιος! Είναι συχνή ασθένεια στους καρχαρίες, αλλά ο οργανισμός τους τον αντιμετωπίζει αποτελεσματικά  σαν να είναι κάποια απλή ίωση!

Κάτι ενδιαφέρων, που θα έπρεπε να διδάσκεται στην ψυχολογία, είναι το πως αναπνέουν. Το αναπνευστικό του σύστημα λειτουργεί όταν κινείται. Αν τον κρατήσεις ακίνητο, δεν μπορεί να λειτουργήσει, και πολύ απλά πεθαίνει από ασφυξία. Αντίστοιχα ένας άνθρωπος που δεν κινείται, δεν ασχολείται με τίποτα, κλείνεται μέσα στον εαυτό του, και αργοπεθαίνει. Είναι η κατάθλιψη και οι επιπλοκές της.

Η ακινησία, η νωχελικότητα, η έλλειψη οποιασδήποτε διάθεσης κίνησης, είναι συμπτώματά της. Ένας φαύλος κύκλος, το ψυχικό πρόβλημα επηρεάζει το σώμα, και το σώμα με την σειρά του το ψυχικό πρόβλημα. Επειδή δεν υπάρχει κάποια διέξοδος, έστω και υποχρεωτικά, δημιουργείται και συντηρείται αυτός ο κύκλος. Ο κύκλος μας ακολουθεί πάντα. Ποτέ δεν μας χάνει. όσο γρήγορα και αν κινούμαστε. Αλλά όσο κινούμαστε, αναπνέουμε και ζούμε. Η ακινησία, γενικά, φέρνει παράδοση και εγκατάλειψη.

Η ακινησία, σε βάζει στη μέση του φαύλου κύκλου. γυρίζουν όλα γύρω σου, και κλείνουν όλο και πιο πολύ κοντά σου. Σε συνθλίβουν σιγά σιγά. Για αυτό χρειάζεται να κινείσαι! Να μην σταματάς! να μην ησυχάζεις! Όλο να βρίσκεις κάτι να κάνεις. Να απομακρύνεσαι από την ακινησία, και να σε κυνηγάει η κατάθλιψη, και  να μην την αφήνεις να σε τυλίγει.

Η κίνηση σε βοηθάει να αναπνέεις και να ζεις. Η ακινησία σε σκοτώνει. Διαλέγεις τον δρόμο σου και τον ακολουθείς. Και αναπνέεις ή όχι....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου