Ο Σουν Τζου, αρχαίος μυθικός κινέζος φιλόσοφος-στρατηγός, είχε πει ότι οι νικηφόροι στρατοί πρώτα νικάνε στη στρατηγική και μετά μπαίνουν στην μάχη για τα διαδικαστικά. Με απλά λόγια, χρειάζεσαι ολοκληρωμένη στρατηγική για όποια επιχείρηση κάνεις. Και ταχύτητα στις πράξεις.
Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, οι Αθηναίοι έκαναν μια επιχείρηση στη Σικελία, στις Ελληνικές αποικίες εκεί. Μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη ξεκίνησε για να χτυπήσει τους συμμάχους των Λακεδαιμονίων, πολύ μακριά από την βάση τους. Όταν έφτασαν εκεί, οι εχθροί τους φοβήθηκαν, και φυσικά έστειλαν για βοήθεια. Οι Αθηναίοι δεν ήξεραν ουσιαστικά τι να κάνουν. Διαφωνούσαν για την στρατηγική τους, και ο στρατός τους άρχισε να αποθαρρύνεται ενώ οι εχθροί τους να πέρνουν θάρρος. Με την έλευση των Πελοποννήσιων συμμάχων τους, ήρθε η πλήρης καταστροφή των Αθηναίων. Ένας επέστρεψε για να πει τα νέα.
Κάθε κυβέρνηση που παίρνει μια οποιαδήποτε απόφαση, έχει το πλεονέκτημα. Γιατί; Γιατί οι αντιδράσεις θα έρθουν καθυστερημένες. Γιατί έχουν την δυνατότητα να παρουσιάζουν στοιχεία που να δικαιολογούν την απόφαση. Γιατί οι πολίτες είναι διαιρεμένοι και ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του. Γιατί έχουν την δυνατότητα να συνεχίζουν με άλλες αποφάσεις που υποβοηθούν την πρώτη τους απόφαση.
Όταν εμφανίστηκαν οι "αγανακτισμένοι", ήταν μια δύναμη μη προβλέψιμη, και χωρίς δυνατότητα αξιοποίησης από τα κόμματα. Όμως δεν είχαν δυνατότητα συνέχειας. Δεν υπήρχε δυνατότητα δημιουργίας πολιτικής βάσης. Ένα μέρος των "αγανακτισμένων" αξιοποιήθηκε από την αντιπολίτευση. Το μεγαλύτερο μέρος, φθάρθηκε και διαλύθηκε όταν ξεκίνησαν οι πολιτικές και συνδικαλιστικές διαδηλώσεις, και οι φασαρίες που ακολούθησαν.
Η "Μαχη της Ε.Ρ.Τ.", ήταν χαμένη για την αντιπολίτευση και τους εργαζόμενους, με το που ξεκίνησε. Γιατί; Γιατί αμέσως σχεδόν, βγήκε η απόφαση για τον διάδοχο της Ε.Ρ.Τ.. Γιατί οι διαδηλώσεις συμπαράστασης καθυστερούσαν. Γιατί η συμπαράσταση-απεργία των δημοσιογράφων δεν έδειξε τις αντιδράσεις. Γιατί ο χρόνος ήταν υπέρ της κυβέρνησης και η καθυστέρηση φθείρει πάντα τις αντιδράσεις. Γιατί οι αντιδράσεις δεν είχαν κάποια στρατηγική συνέχεια. Γιατί τα κόμματα της συμπολίτευσης δεν έχουν άλλη επιλογή για πολιτική επιβίωση, παρά μόνο να υπακούσουν.
Ξεκινάς ένα πόλεμο και όχι μια μάχη. Αν ξεκινάς μάχη, δεν ξέρεις τι να κάνεις μετά παρά μια νέα μάχη. Όταν ξεκινάς ένα πόλεμο, ξεκινάς με σκοπό την πλήρη ήττα και κατάκτηση του εχθρού. Η πρωτοβουλία είναι σημαντική. Όπως και το να προηγείσαι του εχθρού σου στις κινήσεις. Για να το κάνεις αυτό, χρειάζεται να γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό.
"Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό σου, δεν έχεις φόβο για 1000 μάχες.
Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι τον εχθρό, για κάθε νίκη, θα έχεις και μια ήττα.
Αν δεν γνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου, ούτε και τον εχθρό, δεν πρόκειται να κερδίσεις ποτέ."
Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, οι Αθηναίοι έκαναν μια επιχείρηση στη Σικελία, στις Ελληνικές αποικίες εκεί. Μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη ξεκίνησε για να χτυπήσει τους συμμάχους των Λακεδαιμονίων, πολύ μακριά από την βάση τους. Όταν έφτασαν εκεί, οι εχθροί τους φοβήθηκαν, και φυσικά έστειλαν για βοήθεια. Οι Αθηναίοι δεν ήξεραν ουσιαστικά τι να κάνουν. Διαφωνούσαν για την στρατηγική τους, και ο στρατός τους άρχισε να αποθαρρύνεται ενώ οι εχθροί τους να πέρνουν θάρρος. Με την έλευση των Πελοποννήσιων συμμάχων τους, ήρθε η πλήρης καταστροφή των Αθηναίων. Ένας επέστρεψε για να πει τα νέα.
Κάθε κυβέρνηση που παίρνει μια οποιαδήποτε απόφαση, έχει το πλεονέκτημα. Γιατί; Γιατί οι αντιδράσεις θα έρθουν καθυστερημένες. Γιατί έχουν την δυνατότητα να παρουσιάζουν στοιχεία που να δικαιολογούν την απόφαση. Γιατί οι πολίτες είναι διαιρεμένοι και ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του. Γιατί έχουν την δυνατότητα να συνεχίζουν με άλλες αποφάσεις που υποβοηθούν την πρώτη τους απόφαση.
Όταν εμφανίστηκαν οι "αγανακτισμένοι", ήταν μια δύναμη μη προβλέψιμη, και χωρίς δυνατότητα αξιοποίησης από τα κόμματα. Όμως δεν είχαν δυνατότητα συνέχειας. Δεν υπήρχε δυνατότητα δημιουργίας πολιτικής βάσης. Ένα μέρος των "αγανακτισμένων" αξιοποιήθηκε από την αντιπολίτευση. Το μεγαλύτερο μέρος, φθάρθηκε και διαλύθηκε όταν ξεκίνησαν οι πολιτικές και συνδικαλιστικές διαδηλώσεις, και οι φασαρίες που ακολούθησαν.
Η "Μαχη της Ε.Ρ.Τ.", ήταν χαμένη για την αντιπολίτευση και τους εργαζόμενους, με το που ξεκίνησε. Γιατί; Γιατί αμέσως σχεδόν, βγήκε η απόφαση για τον διάδοχο της Ε.Ρ.Τ.. Γιατί οι διαδηλώσεις συμπαράστασης καθυστερούσαν. Γιατί η συμπαράσταση-απεργία των δημοσιογράφων δεν έδειξε τις αντιδράσεις. Γιατί ο χρόνος ήταν υπέρ της κυβέρνησης και η καθυστέρηση φθείρει πάντα τις αντιδράσεις. Γιατί οι αντιδράσεις δεν είχαν κάποια στρατηγική συνέχεια. Γιατί τα κόμματα της συμπολίτευσης δεν έχουν άλλη επιλογή για πολιτική επιβίωση, παρά μόνο να υπακούσουν.
Ξεκινάς ένα πόλεμο και όχι μια μάχη. Αν ξεκινάς μάχη, δεν ξέρεις τι να κάνεις μετά παρά μια νέα μάχη. Όταν ξεκινάς ένα πόλεμο, ξεκινάς με σκοπό την πλήρη ήττα και κατάκτηση του εχθρού. Η πρωτοβουλία είναι σημαντική. Όπως και το να προηγείσαι του εχθρού σου στις κινήσεις. Για να το κάνεις αυτό, χρειάζεται να γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό.
"Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό σου, δεν έχεις φόβο για 1000 μάχες.
Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι τον εχθρό, για κάθε νίκη, θα έχεις και μια ήττα.
Αν δεν γνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου, ούτε και τον εχθρό, δεν πρόκειται να κερδίσεις ποτέ."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου