Την πρώτη φορά, δεν βλέπεις την διαδρομή. Υπάρχει και άλλος κόσμος μαζί και συμπαραστέκεται. Τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα για να βλέπεις τι γίνεται γύρω σου. Η όλη διαδικασία δεν μπορείς να υπολογίσεις πόσο κρατάει. Αιώνες.... Μόλις έχεις γνωρίσει κάποιους νέους φίλους, αλλά δεν το ξέρεις ακόμα....
Τις αμέσως επόμενες φορές, μαθαίνεις το δρόμο. Παρατηρείς τι γίνεται γύρω σου. Αρχίζεις και βλέπεις τους υπόλοιπους που υπάρχουν γύρω. Δεν είσαι μόνος/η. Αλλά η μοναξιά είναι αυτή που σε συνοδεύει. μαζί με την θλίψη...
Σιγά σιγά, τα βήματά σου σε οδηγούν μόνα τους. Η μοναξιά και η θλίψη κρατάνε τα χέρια σου και σε στηρίζουν. Έχεις κάνει γνωστούς και φίλους. Ο καθένας τους με την δική του μοναξιά και θλίψη για παρέα.....
Κάποιες φορές, οι νέοι αυτοί φίλοι χάνονται. Κάποιες φορές, έρχονται για παρέα. Η μοναξιά και η θλίψη όμως, είναι πάντα δίπλα σου. Δεν σε αφήνουν και ούτε θα σε αφήσουν. Και ο καιρός περνάει....
Κάποια στιγμή, έρχεται η στιγμή για την τελαυταία επίσκεψη. Τα συναισθήματα είναι το ίδιο έντονα όπως την πρώτη φορά. Ίσως και πιο έντονα. Με κάποιους συγγενείς και φίλους μαζί. Και φυσικά την μοναξιά και την θλίψη. Και εδώ, αυτός ο κύκλος τελειώνει.....
Όταν επιστρέφεις σπίτι, διαπιστώνεις κάτι. Κάθε φορά που κοιτάς στον καθρέπτη, βλέπεις μαζί και τους ανθρώπους που έχεις χάσει. Και καταλαβαίνεις, ότι μαζί με εσένα, τους κοιτούν η μοναξιά σου και η θλίψη σου.....
Για πάντα μαζί σου....
Τις αμέσως επόμενες φορές, μαθαίνεις το δρόμο. Παρατηρείς τι γίνεται γύρω σου. Αρχίζεις και βλέπεις τους υπόλοιπους που υπάρχουν γύρω. Δεν είσαι μόνος/η. Αλλά η μοναξιά είναι αυτή που σε συνοδεύει. μαζί με την θλίψη...
Σιγά σιγά, τα βήματά σου σε οδηγούν μόνα τους. Η μοναξιά και η θλίψη κρατάνε τα χέρια σου και σε στηρίζουν. Έχεις κάνει γνωστούς και φίλους. Ο καθένας τους με την δική του μοναξιά και θλίψη για παρέα.....
Κάποιες φορές, οι νέοι αυτοί φίλοι χάνονται. Κάποιες φορές, έρχονται για παρέα. Η μοναξιά και η θλίψη όμως, είναι πάντα δίπλα σου. Δεν σε αφήνουν και ούτε θα σε αφήσουν. Και ο καιρός περνάει....
Κάποια στιγμή, έρχεται η στιγμή για την τελαυταία επίσκεψη. Τα συναισθήματα είναι το ίδιο έντονα όπως την πρώτη φορά. Ίσως και πιο έντονα. Με κάποιους συγγενείς και φίλους μαζί. Και φυσικά την μοναξιά και την θλίψη. Και εδώ, αυτός ο κύκλος τελειώνει.....
Όταν επιστρέφεις σπίτι, διαπιστώνεις κάτι. Κάθε φορά που κοιτάς στον καθρέπτη, βλέπεις μαζί και τους ανθρώπους που έχεις χάσει. Και καταλαβαίνεις, ότι μαζί με εσένα, τους κοιτούν η μοναξιά σου και η θλίψη σου.....
Για πάντα μαζί σου....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου