ένα ανέκδοτο....

Ο καλύτερος τρόπος να ανοίξεις μια συζήτηση, μια ομιλία, μια επαφή, είναι ένα αστείο. Ειδικά αν είναι και πετυχημένο. Οι "άμυνες" του άλλου ατόμου πέφτουν, χαλαρώνει, και σε προσέχει. Κάθε συζήτηση μπορεί να γίνει πιο ευχάριστη. Ορισμένοι έχουν και μερικά ανέκδοτα, "πιασάρικα", πάντα πρόχειρα. Τι ανέκδοτο όμως....

Τα ανέκδοτα είναι ο πιο ύπουλος τρόπος για να περάσεις υποσυνείδητα μηνύματα. Στοχοπιώντας συγκεκριμένες ομάδες ατόμων κάθε φορά, μας περνάει το μήνυμα ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει κάποιο ελάττωμα. Και αυτό στηριζόμενο σε στερεότυπα, που τις πιο πολλές φορές δεν ισχύουν. Οι ξανθιές είναι πάντα σεξουαλικά εύκολες και χαζές, οι Πόντιοι χαζοί, οι Εβραίοι φιλοχρήματοι, οι Αλβανοί κλέφτες, οι Πακιστανοί βρώμικοι, οι μαύροι σεξουαλικά προικισμένοι. στατιστικά, κάποιοι θα επιβεβαιώνουν τα στερεότυπα, αλλά όχι όλοι.

Όταν δεχόμαστε ανέκδοτα για μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων, χτίζουμε την υποσυνείδητη αντίληψη ότι αυτή η ομάδα είναι κατώτερη από εμάς. Είναι πιο εύκολο να κάνουμε ρατσιστικά σχόλια προς αυτά τα άτομα μετά. Είναι πιο εύκολο να μην τους βοηθήσουμε, γιατί είναι "κατώτεροι". Είναι πιο εύκολο να τους αγνοήσουμε. Μια βιομηχανία συντήρησης, αλλά και δημιουργίας, στερεοτύπων.

Η γραμμή μεταξύ ρατσισμού και ανθρώπου, είναι τόσο λεπτή και δυσδιάκριτη όσο μια ανάσα, μια σκέψη. Οι σκέψεις που κάνουμε, η συμπεριφορά που έχουμε, και η αντιμετώπιση που έχουμε προς την ζωή. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή, αλλά δεν είναι ανέκδοτο....