Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

τι σου λέω τώρα....

Κάθε μέρα της ζωής μας, αλληλεπιδρούμε με το περιβάλλον μας. Αυτό είναι ότι είναι άμεσα γύρω μας, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Είτε αυτά είναι έμψυχα, ή άψυχα. Ο καθένας μας έχει έτσι ένα προσωπικό περιβάλλον, στο οποίο είμαστε (σχεδόν) πάντα κυρίαρχοι. Το περιβάλλον μας αυτό, έρχεται σε επαφή με τα περιβάλλοντα των άλλων. Η ένωσή τους, είναι η επικοινωνία μεταξύ των περιβαλλόντων μας. Και πολλά περιβάλλοντα μαζί, μας δημιουργούν μια κοινωνία.

Έχουμε επιλογή με ποιανού περιβάλλον θα επικοινωνήσουμε. Έχουμε επιλογή σε ποια κοινωνία θα ανήκουμε. Υποχρέωση δεν έχουμε σε κανέναν για το τι θα επιλέξουμε! Έχουμε υποχρέωση όμως να τηρούμε τους όποιους κανόνες υπάρχουν στην κοινωνία που επιλέγουμε. Αν δεν μας αρέσουν οι κανόνες αυτοί, έχουμε δύο επιλογές. Ή αλλάζουμε και πάμε σε άλλη κοινωνία, ή αλλάζουμε τους κανόνες αυτής της κοινωνίας. Τίποτα από τα δύο δεν είναι εύκολο. Αλλά είναι στις επιλογές μας.

Όσο και αν φαίνεται παράξενο, η επικοινωνία γίνεται πάντα μεταξύ δύο ατόμων. Ακόμα και όταν κάποιος απευθύνεται σε πολλούς, ο καθένας ξεχωριστά λαμβάνει το μήνυμα. Όσο πιο πολλοί οι αποδέκτες του μηνύματος όμως, τόσο πιο λίγη προσωπική αντίδραση/απάντηση λαμβάνει όποιος το έστειλε. Μεταξύ δύο ατόμων είναι πιο εύκολο. Κάποιες φορές τουλάχιστον. Χρειάζεται να έχουν και οι δύο διάθεση για επικοινωνία. Αν το περιβάλλον του ενός γίνεται φρούριο για να μην τον πλησιάσει ο άλλος, δεν υπάρχει επικοινωνία.

Σε κάθε μορφή αλληλεπίδρασης των περιβάλλοντών μας, εμφανίζεται ένα φαινόμενο. Ανισότητα. Κάποιου το περιβάλλον είνα πιο ισχυρό, και "πιέζει" το περιβάλλον του άλλου. Κάποιες φορές, μπορεί να υπάρχει σύγκρουση, για το ποιανού το περιβάλλον είναι πιο ισχυρό. Άλλες φορές, είναι διακριτό από την αρχή. Το υπερισχύων περιβάλλον, θέτει και τους όρους αλληλεπίδρασης μεταξύ τους.

Αναγκαία συνθήκη για να επικοινωνούν τα περιβάλλοντα μας, είτε με το λόγο, είτε με την επαφή, είτε με οποιοδήποτε τρόπο, να υπάρχει διάθεση και από τους δύο για επικοινωνία. Οι κλειστές πόρτες, δεν οδηγούν στην επικοινωνία, αλλά στην αποξένωση. μερικές φορές είναι επιθυμητό, αλλά ο άνθρωπος θεωρείται κοινωνικό ζώο, και χρειάζεται την αλληλεπίδραση με τους γύρω του. Αν θες να μιλάς με τον δίπλα σου, άκου τι έχει να σου πει, και μετά μίλα. Εκτός και αν είσαι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου