λοχαγοί και στρατιώτες

Οι ιεραρχικοί τίτλοι είναι σπανίως αξιοκρατικοί. Τις πιο πολλές φορές δίνονται λόγω χρόνου παραμονής σε συγκεκριμένη θέση, ή απλά τιμητικά, ή λόγω καλών δημοσίων σχέσεων. Φαινόμενο συνηθισμένο σε θέσεις δημοσίου, αλλά και γενικά σε αρκετές επιχειρήσεις. Η ικανότητα δεν προσφέρει πολλές προαγωγές, και αυξήσεις.

Οι ιεραρχικοί τίτλοι έτσι έχουν δύο προτερήματα. Πιο πολλά χρήματα, και την δυνατότητα να ελέγχεις τους άλλους. Τις πιο πολλές φορές, η δυνατότητα εξουσίας είναι πιο ελκυστική από τις μηδαμινές αυξήσεις. Φαίνεται ότι όλοι θέλουν να διατάζουν κάποιον. Όλοι; Να διατάζουν; Αστείο! Οι περισότεροι δεν θέλουν την ευθύνη της απόφασης, θέλουν καθοδήγηση και εντολές. Η πρωτοβουλία τους περιορίζεται στην πιο γρήγορη προώθηση χαρτιών, και πιο γρήγορη εκτέλεση της εργασίας τους. Όταν έχουν κέφια βέβαια....

Υπάρχουν και αυτοί που διατάζουν, επειδή αυτή είναι η προσωπικότητά τους. Ηγετικά άτομα, αυταρχικά άτομα. Γεννημένα για να ηγούνται, να αποφασίζουν, και να καθοδηγούν. Η επιβολή τους γίνεται δια μέσου της προσωπικότητας τους. Δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις την "αύρα" που έχουνε και να ακολουθήσεις. Για ποιό λόγο να τους ακολουθήσεις όμως; Μόνο για ένα λόγο. Επειδή εσύ δεν έχεις τόσο δυνατή "αύρα", ή αν προτιμάς προσωπική δύναμη. Είσαι αδύναμος μπροστά τους, και νιώθεις ασφάλεια κοντά τους.

Ένας ιεραρχικά τοποθετημένος "λοχαγός", όσο και να θέλει να κρατήσει τον τίτλο και την θέση του, θα παραδώσει την φυσική εξουσία στο "στρατιώτη" που θα ξεχωρίσει σαν ηγέτης. Ή θα τον "σκοτώσει". Μεταφορικά βεβαίως! Ο "στρατιώτης" αυτός, είναι προορισμένος να γίνει "στρατηγός". Αν δεν του δώσει την ευκαιρία ο "λοχαγός" του, θα την δημιουργήσει μόνος του, "σκοτώνοντας" τον "λοχαγό" του. Μεταφορικά πάντα! Μόνο ένας μπορεί να διατάζει!

Και αν δηλώνεις φυσικός ηγέτης, και θες να εξουσιάζεις τους άλλους, σκέψου πόσο εύκολα θα πιάσεις κάποιον άλλο από τον λαιμό και θα τον κολήσεις στον τοίχο. Μεταφορικά; Και όχι μόνο....