Μου αρέσει πολύ η δράση τους. Τα κατορθώματά τους αξίζουν πολλούς επαίνους. Είναι και τυχεροί γιατί η μάσκα δίνει "ασυλία", προστασία, από τον νόμο, και μπορούν να επιτύχουν πολλά. Υπάρχουν δύο προβληματάκια με την ανωνυμία όμως.
Η ανωνυμία δίνει άσυλο για κάθε πράξη, καλή ή κακή. Και μπορεί να είναι αρεστή σαν πολιτική-ακτιβιστική δράση, αλλά είναι κατακριτέα σαν καταστροφική του όχλου. Οι καταστροφές από τους "διαδηλωτές" ποτέ δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σαν "καλές". Η ασυλία της μάσκας δίνει θάρρος σε καταστροφείς περιουσιών. Και πλιατσικολόγους. Σε αυτή την κατηγορία έχουμε βέβαια και τα "ανώνυμα ηλεκτρονικά προφίλ", troll και κατά φαντασίαν υπάρξεις, που μόνο σκοπό ύπαρξης έχουν την παρενόχληση και αναζήτηση λόγου ζωής δια μέσου μιας οθόνης. Οι ανώνυμοι του όχλου, έχουν μικρές διαφορές με τους ανώνυμους της οθόνης. Και οι δύο, μόνο σκοπό έχουν την καταστροφή των άλλων για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους. Δεν ζητούν την καλυτέρευση της κοινωνίας ή του εαυτού τους, αλλά απλά την καταστροφή των άλλων.
Το δεύτερο πρόβλημα των ανωνύμων, είναι το τι μπορούν να πετύχουν. Ουσιαστικά τίποτα! Για να αλλάξεις κάτι, χρειάζεται να είσαι ο ηγέτης που θα οδηγήσει τον όχλο. Ένας Μωυσής, ένας Αλέξανδρος, ένας Ιησούς, ένας Τζέγκις Χαν, ένας Λένιν, ένας Χίτλερ. Καλοί ή κακοί, μπορέσαν να οδηγήσουν άλλους στον δρόμο τους. Και ας μην είναι ο ηγέτης, μπορεί να είναι και τα άτομα που πλαισιώνουν τον ηγέτη. Κανείς τους δεν φόρεσε μάσκα. Ασχέτως αν για πολιτικούς και στρατιωτικούς τα πισώπλατα μαχαιρώματα, και όχι μόνο, είναι συνηθισμένα. Για να αλλάξεις την κοινωνία, το περιβάλλον σου, εσένα τον ίδιο, χρειάζεται να είσαι με το πρόσωπό σου και όχι με μάσκα.
Η ανωνυμία μιας μάσκας είναι πολύ δελεαστική. Για αυτό και την εποχή του καρναβαλιού, πολλοί δείχνουν το κανονικό τους πρόσωπο. Τα απωθημένα τους και τα ψυχολογικά προβλήματά τους. Κανείς δεν θα τους κατακρίνει, γιατί είναι η εποχή της μάσκας. Το θάρρος της προσωπικής γνώμης, δεν είναι χαρακτηριστικό τους. Ο φόβος και η υποκρισία είναι. Φυσικά, το να φοβάσαι μην συληφθείς όταν κάνεις μια παράνομη ενέργεια είναι απόλυτα λογικό, και θες να κρύψεις την ενέργεια αυτή πίσω από μια μάσκα. Αλλά το να "δημιουργείς" μια άλλη προσωπικότητα, γιατί δεν έχεις το θάρρος να ζήσεις;
Ένα μαχαίρι δεν είναι καλό ή κακό αντικείμενο. Με το ίδιο μαχαίρι θα κόψεις το ψωμί, με το ίδιο θα τραυματίσεις έναν άνθρωπο. Το πως θα το χειριστείς είναι δικό σου θέμα. Αλλά μπορείς και να κόψεις ψωμί και να τραυματίσεις κάποιον, χωρίς μαχαίρι. Όπως και να είναι, με μάσκα ή χωρίς μάσκα, εσύ θα έχεις βοηθήσει κάποιον, εσύ θα τον έχεις σκοτώσει....
Η ανωνυμία δίνει άσυλο για κάθε πράξη, καλή ή κακή. Και μπορεί να είναι αρεστή σαν πολιτική-ακτιβιστική δράση, αλλά είναι κατακριτέα σαν καταστροφική του όχλου. Οι καταστροφές από τους "διαδηλωτές" ποτέ δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σαν "καλές". Η ασυλία της μάσκας δίνει θάρρος σε καταστροφείς περιουσιών. Και πλιατσικολόγους. Σε αυτή την κατηγορία έχουμε βέβαια και τα "ανώνυμα ηλεκτρονικά προφίλ", troll και κατά φαντασίαν υπάρξεις, που μόνο σκοπό ύπαρξης έχουν την παρενόχληση και αναζήτηση λόγου ζωής δια μέσου μιας οθόνης. Οι ανώνυμοι του όχλου, έχουν μικρές διαφορές με τους ανώνυμους της οθόνης. Και οι δύο, μόνο σκοπό έχουν την καταστροφή των άλλων για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους. Δεν ζητούν την καλυτέρευση της κοινωνίας ή του εαυτού τους, αλλά απλά την καταστροφή των άλλων.
Το δεύτερο πρόβλημα των ανωνύμων, είναι το τι μπορούν να πετύχουν. Ουσιαστικά τίποτα! Για να αλλάξεις κάτι, χρειάζεται να είσαι ο ηγέτης που θα οδηγήσει τον όχλο. Ένας Μωυσής, ένας Αλέξανδρος, ένας Ιησούς, ένας Τζέγκις Χαν, ένας Λένιν, ένας Χίτλερ. Καλοί ή κακοί, μπορέσαν να οδηγήσουν άλλους στον δρόμο τους. Και ας μην είναι ο ηγέτης, μπορεί να είναι και τα άτομα που πλαισιώνουν τον ηγέτη. Κανείς τους δεν φόρεσε μάσκα. Ασχέτως αν για πολιτικούς και στρατιωτικούς τα πισώπλατα μαχαιρώματα, και όχι μόνο, είναι συνηθισμένα. Για να αλλάξεις την κοινωνία, το περιβάλλον σου, εσένα τον ίδιο, χρειάζεται να είσαι με το πρόσωπό σου και όχι με μάσκα.
Η ανωνυμία μιας μάσκας είναι πολύ δελεαστική. Για αυτό και την εποχή του καρναβαλιού, πολλοί δείχνουν το κανονικό τους πρόσωπο. Τα απωθημένα τους και τα ψυχολογικά προβλήματά τους. Κανείς δεν θα τους κατακρίνει, γιατί είναι η εποχή της μάσκας. Το θάρρος της προσωπικής γνώμης, δεν είναι χαρακτηριστικό τους. Ο φόβος και η υποκρισία είναι. Φυσικά, το να φοβάσαι μην συληφθείς όταν κάνεις μια παράνομη ενέργεια είναι απόλυτα λογικό, και θες να κρύψεις την ενέργεια αυτή πίσω από μια μάσκα. Αλλά το να "δημιουργείς" μια άλλη προσωπικότητα, γιατί δεν έχεις το θάρρος να ζήσεις;
Ένα μαχαίρι δεν είναι καλό ή κακό αντικείμενο. Με το ίδιο μαχαίρι θα κόψεις το ψωμί, με το ίδιο θα τραυματίσεις έναν άνθρωπο. Το πως θα το χειριστείς είναι δικό σου θέμα. Αλλά μπορείς και να κόψεις ψωμί και να τραυματίσεις κάποιον, χωρίς μαχαίρι. Όπως και να είναι, με μάσκα ή χωρίς μάσκα, εσύ θα έχεις βοηθήσει κάποιον, εσύ θα τον έχεις σκοτώσει....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου