Είναι φορές, που έρχεται ένα τρομερό κρύο και διαπερνάει όλο το σώμα. Το δέρμα μπορεί να είναι ζεστό, αλλά το κρύο αυτό σε κάνει να τρέμεις. Έρχεται από μέσα σου και σε χτυπάει σαν ρεύμα παντού. Η θερμοκρασία γύρω σου μπορεί να είναι υψηλή, και εσύ να τρέμεις.
Ρίγος. Φόβος. Πανικός. Καταστάσεις που δεν είναι ελεγχόμενες από τον εαυτό μας. Ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε, να δούμε, να καταλάβουμε, τα θεωρούμε "εχθρικά". Ετοιμάζουμαι τις ψυχολογικές μας άμυνές, κάθε μέρα, για να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους και καταστάσεις που μας φοβίζουν. Και υπάρχουν περιπτώσεις, διαφορετικές για τον καθένα, που έρχεται αυτό το ψύχος από μέσα σου και απλώνεται δια μέσου της σπονδυλικής σου στήλης, και σε κάνει να τρέμεις.
Όμως, ετοιμαζόμενοι να αμυνθούμε σε κάθε κατάσταση, αμυνόμαστε σε όλη την ζωή. Και στους φίλους, και στις καταστάσεις που είναι ευχάριστες, και σε οτιδήποτε είναι καλό προς εμάς. Υπάρχει μια αδυναμία των ανθρώπων να ξεχωρίζουν τις καταστάσεις. Είναι μια καθυστερημένη αντίδραση από την αμέσως προηγούμενη κατάσταση στην οποία είμαστε. Αν σου πούνε ένα ανέκδοτο και αρχίζεις να χαχανίζεις, αν σε βρίσει κάποιος θα συνεχίσεις να γελάς. Ο έλεγχος του μυαλού μας δεν διαχειρίζεται καλά διαφορετικές διαδοχικές καταστάσεις.
Ειδικά τον φόβο. Από την κατάσταση "χαρά" για να περάσουμε στην κατάσταση "φόβο", θ'ελουμε πολύ λιγότερο χρονικό διάστημα από ότι από το "φόβο" στη "χαρά". Γιατί; Γιατί είμαστε αδύναμοι. Έχουμε ανασφάλειες. Ζητάμε συνέχεια βοήθεια. Έτσι, η κατάσταση του φόβου, είναι μόνιμη μέσα μας.
Η διαχείρηση του φόβου, δημιουργεί το θάρρος. Ή την καταστροφή. Το κρύο στη ραχοκοκκαλιά μπορεί να γίνει δημιουργική δύναμη. Ή η ταφόπλακά μας. Σημασία έχει πως έχουμε μάθει να ζούμε. Και αν ζούμε....
Ρίγος. Φόβος. Πανικός. Καταστάσεις που δεν είναι ελεγχόμενες από τον εαυτό μας. Ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε, να δούμε, να καταλάβουμε, τα θεωρούμε "εχθρικά". Ετοιμάζουμαι τις ψυχολογικές μας άμυνές, κάθε μέρα, για να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους και καταστάσεις που μας φοβίζουν. Και υπάρχουν περιπτώσεις, διαφορετικές για τον καθένα, που έρχεται αυτό το ψύχος από μέσα σου και απλώνεται δια μέσου της σπονδυλικής σου στήλης, και σε κάνει να τρέμεις.
Όμως, ετοιμαζόμενοι να αμυνθούμε σε κάθε κατάσταση, αμυνόμαστε σε όλη την ζωή. Και στους φίλους, και στις καταστάσεις που είναι ευχάριστες, και σε οτιδήποτε είναι καλό προς εμάς. Υπάρχει μια αδυναμία των ανθρώπων να ξεχωρίζουν τις καταστάσεις. Είναι μια καθυστερημένη αντίδραση από την αμέσως προηγούμενη κατάσταση στην οποία είμαστε. Αν σου πούνε ένα ανέκδοτο και αρχίζεις να χαχανίζεις, αν σε βρίσει κάποιος θα συνεχίσεις να γελάς. Ο έλεγχος του μυαλού μας δεν διαχειρίζεται καλά διαφορετικές διαδοχικές καταστάσεις.
Ειδικά τον φόβο. Από την κατάσταση "χαρά" για να περάσουμε στην κατάσταση "φόβο", θ'ελουμε πολύ λιγότερο χρονικό διάστημα από ότι από το "φόβο" στη "χαρά". Γιατί; Γιατί είμαστε αδύναμοι. Έχουμε ανασφάλειες. Ζητάμε συνέχεια βοήθεια. Έτσι, η κατάσταση του φόβου, είναι μόνιμη μέσα μας.
Η διαχείρηση του φόβου, δημιουργεί το θάρρος. Ή την καταστροφή. Το κρύο στη ραχοκοκκαλιά μπορεί να γίνει δημιουργική δύναμη. Ή η ταφόπλακά μας. Σημασία έχει πως έχουμε μάθει να ζούμε. Και αν ζούμε....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου