Κάθε μέρα, κάνουμε κάποιες ενέργειες. Από το να ξυπνήσουμε, στο να φάμε, στο να πάμε για δουλειά, στο να μιλήσουμε με κάποιον. Σχεδόν όλες τις ενέργειές μας, τις συνοδεύει το "πρέπει". Πρέπει να ξυπνήσω αυτή την ώρα, να φάω αυτή την ώρα ή αυτό το φαγητό, πρέπει να πάω για δουλειά, πρέπει να μιλήσω με αυτόν. Γιατί όμως; Πρέπει; Πέρα από την θέλησή μου;
Η αλήθεια είναι ότι θέλουμε και τα κάνουμε. Οι επιλογές μας, προσδιορίζουν τις ενέργειές μας. Και οι επιλογές που δεν μας αρέσουν, τοποθετούνται στην κατηγορία "πρέπει". Το "θέλω να ξυπνάω νωρίς" με το "πρέπει να ξυπνάω νωρίς", έχει μια διαφορά. Στην πρώτη περίπτωση, είμαι ευχαριστημένος με τις επιλογές μου, και με τον εαυτό μου. Στην δεύτερη περίπτωση, δεν μου αρέσουν οι επιλογές μου, δεν είμαι ευχαριστημένος με τον εαυτό μου, και γενικά, ζω λάθος.
Ισχύει όμως και στο "πρέπει να πάω για δουλειά", "πρέπει να πάω σχολείο", "πρέπει να πάω στο γιατρό"; Φυσικά! Αν θες να κάνεις συγκεκριμένη εργασία, έχεις να ακολουθήσεις κάποια βήματα, και ένα από αυτά είναι το σχολείο. Αν θες να έχεις χρήματα, θα είσαι σε κάποια εργασία. Το ποια είναι άλλο θέμα. Αν δεν φροντίζεις τον εαυτό σου, θα χρειαστεί να πας να σε φροντίσει γιατρός.
Το κάθε "πρέπει", έχει ολόκληρη ιστορία από πίσω. Όπως το "πρέπει να πάω για δουλειά, γιατί έχω οικογένεια". Μια πρόταση, που η ανάλυση της δίνει πλήρη υποταγή, εγκατάλειψη, και δυσαρέσκεια. Αφού επέλεξες να έχεις οικογένεια, έχεις υποχρέωση απέναντί της. Δεν πρέπει να πας για δουλειά, έχεις υποχρέωση να προσφέρεις στην οικογένειά σου. Όμως, το να λες "πρέπει", καταστρέφει κάθε έννοια ότι θέλεις οικογένεια, ότι είναι επιλογή σου. Έχεις μια λάθος επιλογή λοιπόν, και τις συνέπειές της!
Κάθε επιλογή μας, έχει συνέπειες, που ακολουθούμε. Κάθε στόχος μας, έχει βήματα που έχουμε να ακολουθήσουμε. Αν δεν μας αρέσει, επιλογή μας αν θα ακολουθήσουμε την συγκεκριμένη επιλογή ή όχι. Πρέπει; Επιλογές μας και τα "θέλω" μας.
Η αλήθεια είναι ότι θέλουμε και τα κάνουμε. Οι επιλογές μας, προσδιορίζουν τις ενέργειές μας. Και οι επιλογές που δεν μας αρέσουν, τοποθετούνται στην κατηγορία "πρέπει". Το "θέλω να ξυπνάω νωρίς" με το "πρέπει να ξυπνάω νωρίς", έχει μια διαφορά. Στην πρώτη περίπτωση, είμαι ευχαριστημένος με τις επιλογές μου, και με τον εαυτό μου. Στην δεύτερη περίπτωση, δεν μου αρέσουν οι επιλογές μου, δεν είμαι ευχαριστημένος με τον εαυτό μου, και γενικά, ζω λάθος.
Ισχύει όμως και στο "πρέπει να πάω για δουλειά", "πρέπει να πάω σχολείο", "πρέπει να πάω στο γιατρό"; Φυσικά! Αν θες να κάνεις συγκεκριμένη εργασία, έχεις να ακολουθήσεις κάποια βήματα, και ένα από αυτά είναι το σχολείο. Αν θες να έχεις χρήματα, θα είσαι σε κάποια εργασία. Το ποια είναι άλλο θέμα. Αν δεν φροντίζεις τον εαυτό σου, θα χρειαστεί να πας να σε φροντίσει γιατρός.
Το κάθε "πρέπει", έχει ολόκληρη ιστορία από πίσω. Όπως το "πρέπει να πάω για δουλειά, γιατί έχω οικογένεια". Μια πρόταση, που η ανάλυση της δίνει πλήρη υποταγή, εγκατάλειψη, και δυσαρέσκεια. Αφού επέλεξες να έχεις οικογένεια, έχεις υποχρέωση απέναντί της. Δεν πρέπει να πας για δουλειά, έχεις υποχρέωση να προσφέρεις στην οικογένειά σου. Όμως, το να λες "πρέπει", καταστρέφει κάθε έννοια ότι θέλεις οικογένεια, ότι είναι επιλογή σου. Έχεις μια λάθος επιλογή λοιπόν, και τις συνέπειές της!
Κάθε επιλογή μας, έχει συνέπειες, που ακολουθούμε. Κάθε στόχος μας, έχει βήματα που έχουμε να ακολουθήσουμε. Αν δεν μας αρέσει, επιλογή μας αν θα ακολουθήσουμε την συγκεκριμένη επιλογή ή όχι. Πρέπει; Επιλογές μας και τα "θέλω" μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου