Τα σύννεφα έχουν χάσει το μαύρο χρώμα τους και έχουν αποχτήσει ένα πουπουλένιο λευκό. Ο ήλιος έχει αρχίσει να ξεπροβάλει από πίσω τους σιγά σιγά. Η πόλη έχει αρχίσει να στεγνώνει. Και καθώς περπετώ στο πεζοδρόμιο, με χτυπάει. Η μυρωδιά είναι τρομερά δυνατή. Μια εναλλαγή από κάτι ζωντανό, αλλά ταυτόχρονα και πεθαμένο. Μια μικρή πρασιά στην άκρη του πεζοδρομίου, τέσσερα μέτρα επί ένα.
Το φρεσκοβρεγμένο χώμα αναδύει έντονες μυρωδιές, που δεν γίνεται να αφήσουν αδιάφορη την μύτη μου. Η καθαρότητα και η φρεσκάδα που έχει έρθει με την βροχή, αναμιγνύεται με το σάπισμα που αναβλύζει από το χώμα. Είναι παράξενο να μυρίζεις αυτές τις μυρωδιές να εναλλάσονται καθώς προχωρώ.
Αποφασίζω να σταματήσω για να έχω μόνο την μια μυρωδιά. Είναι απίστευτο όμως! Οι μυρωδιές δεν είναι σταθερές σε ένα σημείο. Κινούνται γύρω μου. Δεν έχει όμως αέρα. Πως μπορεί να σε περικυκλώνουν έτσι οι μυρωδιές, χωρίς να υπάρχει καμιά κίνηση αέρα; Τα φύλλα στους θάμνους, γυαλιστερά από την βροχή, είναι ακίνητα.
Μια γλυκιά μυρωδιά της ανανέωσης και της ζωής, αναζωογονεί τις αισθήσεις. Γλυκιά και υγρή μυρωδιά. Η άλλη πικρή, που προκαλεί μορφασμούς. Πικρή αλλά και αυτή υγρή. Φαίνεται να προέρχονται και οι δύο από το νερό, αλλά το βρόχινο στοιχείο ήταν απλά ο καταλύτης για να εμφανιστούν.
Ποιος μπορεί να πει όμως ότι η γλυκιά μυρωδιά δεν περιλαμβάνει μέσα της πικρή μυρωδιά του σαπίσματος. Και η πικρή της σαπίλας, περιλαμβάνει τη γλυκιά της ζωής. Η μυρωδιά είναι μία; Είναι δύο, αλλά περιλαμβάνει η μια την άλλη. Γλυκιά, πικρή. Πικρή, γλυκιά. ίσως για να έχεις σημείο σύγκρισης. Ίσως για να μην ξεχνιέσαι και παρασύρεσαι από κάτι ευχάριστο ή δυσάρεστο.
Όλα καταλήγουν ένα. Το ένα που ζεις.
Το φρεσκοβρεγμένο χώμα αναδύει έντονες μυρωδιές, που δεν γίνεται να αφήσουν αδιάφορη την μύτη μου. Η καθαρότητα και η φρεσκάδα που έχει έρθει με την βροχή, αναμιγνύεται με το σάπισμα που αναβλύζει από το χώμα. Είναι παράξενο να μυρίζεις αυτές τις μυρωδιές να εναλλάσονται καθώς προχωρώ.
Αποφασίζω να σταματήσω για να έχω μόνο την μια μυρωδιά. Είναι απίστευτο όμως! Οι μυρωδιές δεν είναι σταθερές σε ένα σημείο. Κινούνται γύρω μου. Δεν έχει όμως αέρα. Πως μπορεί να σε περικυκλώνουν έτσι οι μυρωδιές, χωρίς να υπάρχει καμιά κίνηση αέρα; Τα φύλλα στους θάμνους, γυαλιστερά από την βροχή, είναι ακίνητα.
Μια γλυκιά μυρωδιά της ανανέωσης και της ζωής, αναζωογονεί τις αισθήσεις. Γλυκιά και υγρή μυρωδιά. Η άλλη πικρή, που προκαλεί μορφασμούς. Πικρή αλλά και αυτή υγρή. Φαίνεται να προέρχονται και οι δύο από το νερό, αλλά το βρόχινο στοιχείο ήταν απλά ο καταλύτης για να εμφανιστούν.
Ποιος μπορεί να πει όμως ότι η γλυκιά μυρωδιά δεν περιλαμβάνει μέσα της πικρή μυρωδιά του σαπίσματος. Και η πικρή της σαπίλας, περιλαμβάνει τη γλυκιά της ζωής. Η μυρωδιά είναι μία; Είναι δύο, αλλά περιλαμβάνει η μια την άλλη. Γλυκιά, πικρή. Πικρή, γλυκιά. ίσως για να έχεις σημείο σύγκρισης. Ίσως για να μην ξεχνιέσαι και παρασύρεσαι από κάτι ευχάριστο ή δυσάρεστο.
Όλα καταλήγουν ένα. Το ένα που ζεις.