Υπάρχουν πολλά εμπόδια στη ζωή μας. Για τον καθένα μας έχουν διαφορετικό βαθμό δυσκολίας και τα ζούμε διαφορετικά. Τα πάντα άλλωστε στη ζωή μας είναι υποκειμενικά.
Τα διάφορα "μηνύματα ζωής", μας λένε να ξαναπροσπαθούμε, να επιμένουμε, να παλεύουμε, να μην τα παρατάμε, ανεξαρτήτως δυσκολιών. Ξανά και ξανά να προσπαθούμε μέχρι να πετύχουμε. Επιμονή και υπομονή για να πετύχουμε τον, όποιο, στόχο μας. Αργά ή γρήγορα θα τα καταφέρουμε και θα είμαστε ευτυχισμένοι. Υπομένουμε στις δυσκολίες, επιμένουμε στις προσπάθειες, για να πετύχουμε. Αν και μερικές φορές συνίσταται η "παράκαμψη" των εμποδίων, που είναι ο γενικά "εύκολος" δρόμος. Δεν είναι όμως για τους "αληθινούς" (ανθρώπους, άντρες, μάγκες, οτιδήποτε).
Όμως τα εμπόδια είναι σαν τοίχος. Και πέφτουμε πάνω του με τον ώμο, με το σώμα, με το κεφάλι, με ότι μπορούμε, και προσπαθούμε να τον ρίξουμε. Τον χτυπάμε και τον ξαναχτυπάμε για να καταφέρουμε να του κάνουμε τουλάχιστον ένα ρήγμα. Ακόμα και ένα μικρό ρήγμα που θα κάνουμε, είναι επιτυχία! Η υπομονή και η επιμονή επιβραβεύονται. Και έτσι μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.
...Και έτσι δεν καταφέρνουμε τίποτα. Κάθε εμπόδιο δεν είναι αυτό που φαίνεται. Κάθε τοίχος, έχει από κάτω θεμέλια. Γερά. Και αυτά τα γερά θεμέλια είναι το πραγματικό μας εμπόδιο, η αληθινή δυσκολία. Είναι ο εαυτός μας. Ο εαυτός μας δημιουργεί τα προβλήματα για να καλύψει ότι υποσυνείδητο έχει κρατήσει. Επιθυμίες, φόβους, χαρές, λύπες, πάθη. Ότι δυνατό μας και αδύνατό που έχει ο εαυτός μας.
Αγωνιζόμαστε, υπομένουμε, επιμένουμε, για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια της ζωής μας, που όμως μας τα δημιουργεί ο εαυτός μας. Όλοι οι τοίχοι της ζωής μας, είναι κατασκευάσματα του υποσυνειδήτου μας, του μυαλού μας. Και όταν ξεπεράσουμε τον ένα τοίχο, το ένα εμπόδιο, δημιουργείται νέος τοίχος. Ο εαυτός μας, δημιουργεί τα διάφορα εμπόδια, γιατί έχει μάθει στην συνήθεια, και δεν θέλει αλλαγές. Είναι σταθερός "χαρακτήρας".
Θέλει πάρα πολύ επιμονή και υπομονή για να βρούμε τι ακριβώς θέλει, και πως το θέλει, ο εαυτός μας. Γιατί θέλει σταθερότητα, και ποια είναι αυτή. Θέλει πολύ προσπάθεια για να ξεριζώσουμε τους τοίχους του εαυτού μας, που μας χτίζει. Θέλει πολύ επιμονή και υπομονή να δημιουργήσουμε μια καινούργια ισορροπία σταθερότητας. Και δεν είναι σίγουρο, ότι πραγματικά ο εαυτός μας θέλει αυτή την αλλαγή.
Και καταλήγουμε να επιμένουμε για πράγματα πολύ επιφανειακά, να υπομένουμε τα εμπόδια που οι ίδιοι δημιουργούμε, και να ζούμε ότι νομίζουμε ότι βλέπουμε, και όχι ότι νιώθουμε.
Τα διάφορα "μηνύματα ζωής", μας λένε να ξαναπροσπαθούμε, να επιμένουμε, να παλεύουμε, να μην τα παρατάμε, ανεξαρτήτως δυσκολιών. Ξανά και ξανά να προσπαθούμε μέχρι να πετύχουμε. Επιμονή και υπομονή για να πετύχουμε τον, όποιο, στόχο μας. Αργά ή γρήγορα θα τα καταφέρουμε και θα είμαστε ευτυχισμένοι. Υπομένουμε στις δυσκολίες, επιμένουμε στις προσπάθειες, για να πετύχουμε. Αν και μερικές φορές συνίσταται η "παράκαμψη" των εμποδίων, που είναι ο γενικά "εύκολος" δρόμος. Δεν είναι όμως για τους "αληθινούς" (ανθρώπους, άντρες, μάγκες, οτιδήποτε).
Όμως τα εμπόδια είναι σαν τοίχος. Και πέφτουμε πάνω του με τον ώμο, με το σώμα, με το κεφάλι, με ότι μπορούμε, και προσπαθούμε να τον ρίξουμε. Τον χτυπάμε και τον ξαναχτυπάμε για να καταφέρουμε να του κάνουμε τουλάχιστον ένα ρήγμα. Ακόμα και ένα μικρό ρήγμα που θα κάνουμε, είναι επιτυχία! Η υπομονή και η επιμονή επιβραβεύονται. Και έτσι μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.
...Και έτσι δεν καταφέρνουμε τίποτα. Κάθε εμπόδιο δεν είναι αυτό που φαίνεται. Κάθε τοίχος, έχει από κάτω θεμέλια. Γερά. Και αυτά τα γερά θεμέλια είναι το πραγματικό μας εμπόδιο, η αληθινή δυσκολία. Είναι ο εαυτός μας. Ο εαυτός μας δημιουργεί τα προβλήματα για να καλύψει ότι υποσυνείδητο έχει κρατήσει. Επιθυμίες, φόβους, χαρές, λύπες, πάθη. Ότι δυνατό μας και αδύνατό που έχει ο εαυτός μας.
Αγωνιζόμαστε, υπομένουμε, επιμένουμε, για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια της ζωής μας, που όμως μας τα δημιουργεί ο εαυτός μας. Όλοι οι τοίχοι της ζωής μας, είναι κατασκευάσματα του υποσυνειδήτου μας, του μυαλού μας. Και όταν ξεπεράσουμε τον ένα τοίχο, το ένα εμπόδιο, δημιουργείται νέος τοίχος. Ο εαυτός μας, δημιουργεί τα διάφορα εμπόδια, γιατί έχει μάθει στην συνήθεια, και δεν θέλει αλλαγές. Είναι σταθερός "χαρακτήρας".
Θέλει πάρα πολύ επιμονή και υπομονή για να βρούμε τι ακριβώς θέλει, και πως το θέλει, ο εαυτός μας. Γιατί θέλει σταθερότητα, και ποια είναι αυτή. Θέλει πολύ προσπάθεια για να ξεριζώσουμε τους τοίχους του εαυτού μας, που μας χτίζει. Θέλει πολύ επιμονή και υπομονή να δημιουργήσουμε μια καινούργια ισορροπία σταθερότητας. Και δεν είναι σίγουρο, ότι πραγματικά ο εαυτός μας θέλει αυτή την αλλαγή.
Και καταλήγουμε να επιμένουμε για πράγματα πολύ επιφανειακά, να υπομένουμε τα εμπόδια που οι ίδιοι δημιουργούμε, και να ζούμε ότι νομίζουμε ότι βλέπουμε, και όχι ότι νιώθουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου