κατάλαβέ με.....

Το μυαλό είναι ένα παράξενο όργανο του σώματος. Σχεδόν αυτόνομο. Χρησιμοποιούμε μόνο ένα μικρό ποσοστό του, ένα άλλο ποσοστό λειτουργεί αυτόνομα (υποσυνείδητο), και δεν συντονίζονται ποτέ οι λειτουργίες του, με τις λειτουργίες μυαλού κάποιου άλλου. Αξιοθαύμαστο!

Ακόμα πιο αξιοθαύμαστο είναι ότι περιμένουμε από τους άλλους να μας καταλάβουν. Γιατί; Αφού ο τρόπος σκέψης μας διαφέρει, γιατί να αλληλοκαταλαβαινόμαστε; Να κατανοώ κάποιες πράξεις, άλλου, ναι. Να τον καταλάβω, ποτέ!

Τόσα διαφορετικά μυαλά, τόσοι διαφορετικοί τρόποι σκέψης, τόσοι διαφορετικοί τρόποι αντίδρασης. Και θέλετε να είμαστε ίδιοι; Εδώ δεν είμαστε ίδιοι στο πως τρώμε, θα είμαστε στο πως σκεφτόμαστε και πως ζούμε; Το τι τρώμε, ελέγχεται και από άλλους παράγοντες, όπως οικονομικά και υγεία. Το πως το τρώμε όμως, είναι προσωπικός τρόπος.

Και τη σκέψη να διαβάζεις, δεν θα μάθεις πως σκέπτομαι, αλλά κάποιες από τις σκέψεις μου. Γιατί να το θέλεις όμως; Μην το κάνεις. Και αν νομίσεις ότι με κατάλαβες στο τέλος, τι κατάλαβες;