φίλοι για μια ζωή

Την πρώτη φορά, δεν βλέπεις την διαδρομή. Υπάρχει και άλλος κόσμος μαζί και συμπαραστέκεται. Τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα για να βλέπεις τι γίνεται γύρω σου. Η όλη διαδικασία δεν μπορείς να υπολογίσεις πόσο κρατάει. Αιώνες.... Μόλις έχεις γνωρίσει κάποιους νέους φίλους, αλλά δεν το ξέρεις ακόμα....

Τις αμέσως επόμενες φορές, μαθαίνεις το δρόμο. Παρατηρείς τι γίνεται γύρω σου. Αρχίζεις και βλέπεις τους υπόλοιπους που υπάρχουν γύρω. Δεν είσαι μόνος/η. Αλλά η μοναξιά είναι αυτή που σε συνοδεύει. μαζί με την θλίψη...

Σιγά σιγά, τα βήματά σου σε οδηγούν μόνα τους. Η μοναξιά και η θλίψη κρατάνε τα χέρια σου και σε στηρίζουν. Έχεις κάνει γνωστούς και φίλους. Ο καθένας τους με την δική του μοναξιά και θλίψη για παρέα.....

Κάποιες φορές, οι νέοι αυτοί φίλοι χάνονται. Κάποιες φορές, έρχονται για παρέα. Η μοναξιά και η θλίψη όμως, είναι πάντα δίπλα σου. Δεν σε αφήνουν και ούτε θα σε αφήσουν. Και ο καιρός περνάει....

Κάποια στιγμή, έρχεται η στιγμή για την τελαυταία επίσκεψη. Τα συναισθήματα είναι το ίδιο έντονα όπως την πρώτη φορά. Ίσως και πιο έντονα. Με κάποιους συγγενείς και φίλους μαζί. Και φυσικά την μοναξιά και την θλίψη. Και εδώ, αυτός ο κύκλος τελειώνει.....

Όταν επιστρέφεις σπίτι, διαπιστώνεις κάτι. Κάθε φορά που κοιτάς στον καθρέπτη, βλέπεις μαζί και τους ανθρώπους που έχεις χάσει. Και καταλαβαίνεις, ότι μαζί με εσένα, τους κοιτούν η μοναξιά σου και η θλίψη σου.....

Για πάντα μαζί σου....

πόλεμοι

Ο Σουν Τζου, αρχαίος μυθικός κινέζος φιλόσοφος-στρατηγός, είχε πει ότι οι νικηφόροι στρατοί πρώτα νικάνε στη στρατηγική και μετά μπαίνουν στην μάχη για τα διαδικαστικά. Με απλά λόγια, χρειάζεσαι ολοκληρωμένη στρατηγική για όποια επιχείρηση κάνεις. Και ταχύτητα στις πράξεις.

Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, οι Αθηναίοι έκαναν μια επιχείρηση στη Σικελία, στις Ελληνικές αποικίες εκεί. Μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη ξεκίνησε για να χτυπήσει τους συμμάχους των Λακεδαιμονίων, πολύ μακριά από την βάση τους. Όταν έφτασαν εκεί, οι εχθροί τους φοβήθηκαν, και φυσικά έστειλαν για βοήθεια. Οι Αθηναίοι δεν ήξεραν ουσιαστικά τι να κάνουν. Διαφωνούσαν για την στρατηγική τους, και ο στρατός τους άρχισε να αποθαρρύνεται ενώ οι εχθροί τους να πέρνουν θάρρος. Με την έλευση των Πελοποννήσιων συμμάχων τους, ήρθε η πλήρης καταστροφή των Αθηναίων. Ένας επέστρεψε για να πει τα νέα.

Κάθε κυβέρνηση που παίρνει μια οποιαδήποτε απόφαση, έχει το πλεονέκτημα. Γιατί; Γιατί οι αντιδράσεις θα έρθουν καθυστερημένες. Γιατί έχουν την δυνατότητα να παρουσιάζουν στοιχεία που να δικαιολογούν την απόφαση. Γιατί οι πολίτες είναι διαιρεμένοι και ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του. Γιατί έχουν την δυνατότητα να συνεχίζουν με άλλες αποφάσεις που υποβοηθούν την πρώτη τους απόφαση.

Όταν εμφανίστηκαν οι "αγανακτισμένοι", ήταν μια δύναμη μη προβλέψιμη, και χωρίς δυνατότητα αξιοποίησης από τα κόμματα. Όμως δεν είχαν δυνατότητα συνέχειας. Δεν υπήρχε δυνατότητα δημιουργίας πολιτικής βάσης. Ένα μέρος των "αγανακτισμένων" αξιοποιήθηκε από την αντιπολίτευση. Το μεγαλύτερο μέρος, φθάρθηκε και διαλύθηκε όταν ξεκίνησαν οι πολιτικές και συνδικαλιστικές διαδηλώσεις, και οι φασαρίες που ακολούθησαν.

Η "Μαχη της Ε.Ρ.Τ.", ήταν χαμένη για την αντιπολίτευση και τους εργαζόμενους, με το που ξεκίνησε. Γιατί; Γιατί αμέσως σχεδόν, βγήκε η απόφαση για τον διάδοχο της Ε.Ρ.Τ.. Γιατί οι διαδηλώσεις συμπαράστασης καθυστερούσαν. Γιατί η συμπαράσταση-απεργία των δημοσιογράφων δεν έδειξε τις αντιδράσεις. Γιατί ο χρόνος ήταν υπέρ της κυβέρνησης και η καθυστέρηση φθείρει πάντα τις αντιδράσεις. Γιατί οι αντιδράσεις δεν είχαν κάποια στρατηγική συνέχεια. Γιατί τα κόμματα της συμπολίτευσης δεν έχουν άλλη επιλογή για πολιτική επιβίωση, παρά μόνο να υπακούσουν.

Ξεκινάς ένα πόλεμο και όχι μια μάχη. Αν ξεκινάς μάχη, δεν ξέρεις τι να κάνεις μετά παρά μια νέα μάχη. Όταν ξεκινάς ένα πόλεμο, ξεκινάς με σκοπό την πλήρη ήττα και κατάκτηση του εχθρού. Η πρωτοβουλία είναι σημαντική. Όπως και το να προηγείσαι του εχθρού σου στις κινήσεις. Για να το κάνεις αυτό, χρειάζεται να γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό.
"Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου και τον εχθρό σου, δεν έχεις φόβο για 1000 μάχες.
Αν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι τον εχθρό, για κάθε νίκη, θα έχεις και μια ήττα.
Αν δεν γνωρίζεις ούτε τον εαυτό σου, ούτε και τον εχθρό, δεν πρόκειται να κερδίσεις ποτέ."

αλλαγή θερμοκρασίας

Είναι φορές, που έρχεται ένα τρομερό κρύο και διαπερνάει όλο το σώμα. Το δέρμα μπορεί να είναι ζεστό, αλλά το κρύο αυτό σε κάνει να τρέμεις. Έρχεται από μέσα σου και σε χτυπάει σαν ρεύμα παντού. Η θερμοκρασία γύρω σου μπορεί να είναι υψηλή, και εσύ να τρέμεις.

Ρίγος. Φόβος. Πανικός. Καταστάσεις που δεν είναι ελεγχόμενες από τον εαυτό μας. Ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε, να δούμε, να καταλάβουμε, τα θεωρούμε "εχθρικά". Ετοιμάζουμαι τις ψυχολογικές μας άμυνές, κάθε μέρα, για να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους και καταστάσεις που μας φοβίζουν. Και υπάρχουν περιπτώσεις, διαφορετικές για τον καθένα, που έρχεται αυτό το ψύχος από μέσα σου και απλώνεται δια μέσου της σπονδυλικής σου στήλης, και σε κάνει να  τρέμεις.

Όμως, ετοιμαζόμενοι να αμυνθούμε σε κάθε κατάσταση, αμυνόμαστε σε όλη την ζωή. Και στους φίλους, και στις καταστάσεις που είναι ευχάριστες, και σε οτιδήποτε είναι καλό προς εμάς. Υπάρχει μια αδυναμία των ανθρώπων να ξεχωρίζουν τις καταστάσεις. Είναι μια καθυστερημένη αντίδραση από την αμέσως προηγούμενη κατάσταση στην οποία είμαστε. Αν σου πούνε ένα ανέκδοτο και αρχίζεις να χαχανίζεις, αν σε βρίσει κάποιος θα συνεχίσεις να γελάς. Ο έλεγχος του μυαλού μας δεν διαχειρίζεται καλά διαφορετικές διαδοχικές καταστάσεις.

Ειδικά τον φόβο. Από την κατάσταση "χαρά" για να περάσουμε στην κατάσταση "φόβο", θ'ελουμε πολύ λιγότερο χρονικό διάστημα από ότι από το "φόβο" στη "χαρά". Γιατί; Γιατί είμαστε αδύναμοι. Έχουμε ανασφάλειες. Ζητάμε συνέχεια βοήθεια. Έτσι, η κατάσταση του φόβου, είναι μόνιμη μέσα μας.

Η διαχείρηση του φόβου, δημιουργεί το θάρρος. Ή την καταστροφή. Το κρύο στη ραχοκοκκαλιά μπορεί να γίνει δημιουργική δύναμη. Ή η ταφόπλακά μας. Σημασία έχει πως έχουμε μάθει να ζούμε. Και αν ζούμε....