ceteris paribus

Τα μαθηματικά είναι μια υπέροχη επιστήμη. Όλα αναπαριστάνονται και εξηγούνται με πράξεις και εξισώσεις. Δεν υπάρχει κάτι πιο απλό από αυτό. Ειδικά οι εξισώσεις έχουν μια υπέροχη μαγεία. Έχεις σταθερές και μεταβλητές, και παίρνεις αποτέλεσμα. Όταν έχουμε ένα άγνωστο, μια μεταβλητή, η εξίσωση είναι εύκολη. Με δύο αγνώστους, αρχίζουν τα ζόρια. Στους τρεις, αλλάζουμε ειδικότητα.... Στα πειράματα/εξισώσεις της χημείας, έχουμε πολλούς μεταβλητούς παράγοντες. Για αυτό έχουν "εφεύρει" το ceteris paribus. "Όλα τα άλλα σταθερά".

Για τους ρομαντικούς και ονειροπόλους, ο άνθρωπος είναι μυστήριο και μαγεία. Ένα πλάσμα που δεν εξηγείται. Μήπως όμως μπορεί; Μήπως ο καθένας μας αποτελείται από ένα σύνολο, διαφορετικών, εξισώσεων; Πολύπλοκες, με αρκετούς αγνώστους κάποιες φορές, αλλά εξισώσεις οι οποίες λύνονται όμως. Και πως φαίνεται αυτό; Με το να λειτουργούμε, αλλά και να αντιδρούμε, με τον ίδιο τρόπο σε ίδιες καταστάσεις. Η συνήθειά μας, μας προδίδει. Είμαστε μηχανές που επαναλαμβανόμαστε. Και αυτές οι συνήθειες, αυτές οι επαναλήψεις, είναι οι καταστάσεις που ζούμε, είναι οι εξισώσεις μας.

Το βασικό πρόβλημα βέβαια είναι η πολυπλοκότητά μας. Κάποιες εξισώσεις μας, καταλήγουν να έχουν  πάρα πολλούς αγνώστους. Και κάθε άλλο άτομο που επηρεάζει αυτές τις καταστάσεις, αυξάνονται γεωμετρικά οι άγνωστοι, και τα πιθανά αποτελέσματα διαφοροποιούνται και πολλαπλασιάζονται! Για αυτό λοιπόν είναι χρήσιμο το ceteris paribus. Όσο πιο απλή είναι οι εξίσωσή μας, τόσο πιο εύκολα καταλαβαίνουμε τους άλλους. Καταλαβαίνουμε τουλάχιστον τις αντιδράσεις τους. Και κάποιες φορές τις προβλέπουμε.

Πάνω σε μοντέλα εξισώσεων στηρίζονται όλες οι αναλύσεις, τα "if-then-else" σενάρια. "Αν κάνουμε αυτό, θα πάρουμε αυτό, αλλιώς το άλλο". Και όλοι χρησιμοποιούμε αντίστοιχα μοντέλα, είτε το ξέρουμε, είτε όχι. Στατιστικολόγοι, οικονομολόγοι, στρατιωτικοί, αλλά και έμποροι, γονείς, ερωτευμένοι. Όλοι μας κάνουμε τέτοια σενάρια στο μυαλό μας. Κάθε μέρα.

Πόσο συχνά όμως κάνουμε λάθος; Πόσο καλά ξέρουμε τους γύρω μας; Μας εκπλήσσουν οι αντιδράσεις τους; Κάνουν κάτι απρόβλεπτο; Δεν υπάρχει έκπληξη, δεν υπάρχει απρόβλεπτο. Υπάρχει η γνώση. Γνωρίζεις τον άλλο σημαίνει ότι έχεις κατανοήσει, κάποιες τουλάχιστον, από τις εξισώσεις που αποτελούν τον χαρακτήρα του. Αν νομίζεις ότι ξέρεις, θα έχεις πάντα εκπλήξεις. Βέβαια, για να αποκτήσεις αυτή τη γνώση, θέλει χρόνο, θέλει να παρατηρείς τους άλλους, θέλει να καταλαβαίνεις τις εξισώσεις. Θέλει πολλά για να καταλάβεις τους άλλους.

Αλλά στο τέλος, γιατί να τους καταλάβεις; Η ζωή είναι ωραία όταν είναι απρόβλεπτη! Και κόψε αυτό το χαζοχαρούμενο χαμόγελο που έχεις γιατί είναι χάλια. Σε ξέρω εγώ.....  3:-)

Τι μου είπε το κατοικίδιό σου για εσένα....

Σκύλος. Το κατοικίδιο αυτό, εκπαιδεύεται εύκολα και αποχτά εξάρτηση από τον ιδιοκτήτη του. Σε περίπτωση οικογενειακής ιδιοκτησίας, δηλώνει υποταγή στο ένα από τα μέλη, και συμπάθεια και αγάπη στα υπόλοιπα. Ο σκύλος σου, μου είπε ότι τον διάλεξες γιατί έχεις πολλές ανασφάλειες. Επειδή φοβάσαι την μοναξιά, θέλεις να σε έχουν ανάγκη, να νιώθεις χρήσιμος. Επίσης, σε περίπτωση που επιλέξεις μικρού μεγέθους, δεν το κάνεις λόγω χώρου ή γιατί είναι χαριτωμένο, αλλά για τα ένστικτα πατρότητας-μητρότητας-αδελφού, που θες να αναπληρώσεις. Παράδοξο σε αυτή τη σχέση ότι πολλές φορές, ο σκύλος εκπαιδεύει το αφεντικό του στα γούστα του.

Γάτα. Εκπαιδεύεται αρκετά εύκολα, υπακούει δύσκολα, σχεδόν ποτέ. Ανεξάρτητο κατοικίδιο, με εναλλασσόμενες τάσεις υποταγής. Μου ψιθύρισε στο αυτί ότι την θέλεις για κατοικίδιο, γιατί δεν χρειάζεται πολύ φροντίδα. Θέλεις να έχεις κατοικίδιο, αλλά όχι πολλές ευθύνες. Δεν είσαι άτομο των δεσμεύσεων και των εξαρτήσεων. Μπορεί και να μην δεις το κατοικίδιό γάτα για 2-3 μέρες, και ούτε θα σου λείψει, ούτε θα του λείψεις, Το παράδοξο με την γάτα είναι ότι, είναι το πιο χαδιάρικο από όλα τα κατοικίδια.

Φίδι - σαύρα. "Ψυχρό" ζώο, σε αίμα και συναισθήματα. Απαιτεί αρκετή φροντίδα όταν βρίσκεται σε αιχμαλωσία. Στα ατού του, ότι δεν απαιτεί βόλτες. Και χρειάζεται και ειδικό χώρο διαμονής. Μου είπε ότι, όπως είναι ψυχρό το αίμα του, έτσι είναι και τα συναισθήματά σου. Εκτός από τα άμεσα μέλη της οικογένειάς σου, που αγαπάς, δεν έχεις να δώσεις συναισθήματα σε άλλους. Ή δεν θες να δώσεις. Παράδοξο είναι ότι στο συγκεκριμένο κατοικίδιο δείχνεις πολύ τρυφερότητα. Αλλά και στην υπόλοιπη οικογένειά του δείχνεις συναισθήματα.

Ψάρι. Θέλει πολύ προσοχή και φροντίδα. Και δεν είναι για σούσι. Η συνεχή φροντίδα καθαριότητας καταντάει καταναγκασμός. Μέσα από μπουρμπουλήθρες, μου είπε ότι κατά βάθος είσαι ωραιοπαθής και υποτακτικός χαρακτήρας. Θες να φροντίζεις (να υπηρετείς?) και να επιδεικνύεις το κατοικίδιό σου, αλλά δεν θες να έχεις επαφή μαζί του. Δεν σε ενδιαφέρουν τα χάδια και η τρυφερότητα. Το ίδιο το ψάρι θεωρεί παράδοξο όταν κάποιος του μιλάει και του φέρεται τρυφερά.

Πουλί. Ενδιαφέρουσα και σπάνια περίπτωση. Έχει τα χαρακτηριστικά του ψαριού, αλλά συνήθως κελαηδάει ή μιλάει. Και αυτό ζει στον περιορισμένο χώρο που του διαθέτουμε και θέλει πολύ φροντίδα. Στο τιτίβισμά του πάνω, μου είπε ότι είσαι λάτρης των ήχων. Θες να ακούς συνέχεια. Αλλά θες και να κοιτάς ωραία πράγματα. Και θες να φροντίζεις! Αλλά θες και να κρατάς απόσταση. Δεν θες χάδια. Παράδοξο είναι που κάποιες φορές, βγάζουν το πετούμενο από το κλουβί και το χαϊδεύουν.

Σύζυγος. Εξαιρετική περίπτωση κατοικίδιου. Συναντάται παντού. Δεν κάνει διάκριση σε φύλο, και συναντάται σε όλους τους συνδυασμούς. Είναι βολικό και εξυπηρετικό. Με σιγανή φωνή μου είπε ότι απολαμβάνει να κάνει τα χατίρια του/της συζύγου του. Καμιά φορά φέρνει επίτηδες αντιρρήσεις για να υποστεί την οργή και την τιμωρία του ιδιοκτήτη του. Ο γάμος δεν είναι απαραίτητος, όπως επίσης και κάθε μορφή δεσμευτικής σχέσης. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, το άτομο ιδιοκτήτης να έχει περισσότερα από ένα άτομα κατοικίδια. Το παράδοξο είναι τα, ότι το βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Η επιβολή της υποταγής δεν χρειάζεται λουρί και μαστίγιο, αλλά μόνο τον λόγο. Και όλες οι σχέσεις εξαρτώνται από τη δυαδικότητα δυναμικού-παθητικού συνδυασμού στο ζευγάρι.

Τώρα που το διάβασες, μπορείς να βάλεις πάλι του λουρί σου να σε πάω βόλτα...

Κοιτάω, αλλά δεν βλέπω

Είμαστε επιλεκτικά πλάσματα. Σε οτιδήποτε και αν κάνουμε, έχουμε τις προτιμήσεις μας, και κάνουμε τις επιλογές μας. Από το πως θέλουμε το ντύσιμό μας, μέχρι τι κάνουμε και πως ζούμε την ζωή μας. Πολλές φορές, θεωρούμε ότι δεν μας αφήνουν να ζήσουμε την ζωή μας όπως θέλουμε, σύμφωνα με τις επιλογές μας. Η ζωή μας όμως, είναι χιλιάδες μικρές επιλογές, που δεν καταλαβαίνουμε ο,τι τις κάνουμε.

Αποφασίζουμε και επιλέγουμε τι ώρα θα ξυπνήσουμε, τι διαδρομή θα ακολουθήσουμε για τη δουλειά μας, τι θα φάμε, σε ποιους θα μιλήσουμε, τι θα πούμε. Όλα αυτά είναι επιλογές μας, και ορίζουν τους εαυτούς μας. Το παρόν και το μέλλον μας. Επιλέγουμε τι είδος άνθρωποι θα είμαστε και ποιες είναι οι προτεραιότητες μας. Η μεγαλύτερη επιλογή μας όμως, είναι το πως κοιτάμε τον κόσμο, γιατί όπως κοιτάμε, σκεφτόμαστε. Κοιτάμε μπροστά μας τον κόσμο, και επιλέγουμε τα κομμάτια του κόσμου που βλέπουμε. Γιατί ναι, κοιτάμε όλο τον κόσμο, αλλά βλέπουμε ότι επιλέγουμε. ότι μας αρέσει, ότι μας εξυπηρετεί.

Μια εικόνα, θα την περιγράψουν 2 άνθρωποι διαφορετικά. Όχι μόνο στον τρόπο περιγραφής, αλλά και στο τι βλέπουν σε αυτή την εικόνα. Είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας, και λειτουργούμε διαφορετικά.  Και μέσα σε αυτές τις  επιλογές, είναι και η ενημέρωσή μας. Οι οραματιστές του διαδικτύου, ονειρεύτηκαν έναν κόσμο που οι πληροφορίες θα έρεαν ανενόχλητες, και σε χρόνο μηδέν θα τις μαθαίναμε. Θα ενημερωνόμασταν από κάθε πηγή, και θα είχαμε συνολική άποψη για κάθε θέμα. Ουτοπία. οι πληροφορίες είναι κατευθυνόμενες και ελεγχόμενες, η ποσότητα τους τόσο μεγάλη που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από ένα άνθρωπο, και η ελπίδα των οραματιστών για συνολική ενημέρωση χάθηκε λόγω της επιλογής ενημέρωσης από περιθωριακά στοιχεία ενημέρωσης.

Κοιτάμε, ενημερωνόμαστε, αλλά δεν βλέπουμε, δεν κατανοούμε. Αν οι πληροφορίες που μας περιβάλουν είναι σαν μια υπέρ-ταχεία 8 λωρίδων, κοιτάμε μόνο την διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε 2 λωρίδες, και αυτό που βλέπουμε είναι τα κενά της γραμμής. Τι καταλαβαίνουμε για τον κόσμο, το περιβάλλον, για τους ανθρώπους; Βλέπουμε μόνο τα κενά μιας διαχωριστικής γραμμής.

Η κατανόησή  μας περιορίζεται σε αυτά που βλέπουμε. Σαν αρπακτικά που είμαστε, δίνουμε μεγαλύτερο βάρος στην όρασή μας. Και φροντίζουμε να βάζουμε παρωπίδες. Και οι παρωπίδες αυτές, μας δημιουργούν ένα μικρόκοσμο ασφαλείας. Δεν βλέπουμε παραπέρα, γιατί έχουμε αποκλείσει όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Ο κάθε ένας μας είναι μέσα σε μια φυσαλίδα, ένα κουκούλι, κοιτάμε τα τοιχώματά, και βλέπουμε την αντανάκλαση του εαυτού μας.

Για να γίνεις πεταλούδα και να πετάξουμε, πρέπει να σπάσουμε το κουκούλι, τη φυσαλίδα. Χρειάζεται να δούμε πέρα από τις παρωπίδες μας. Να δούμε τον κόσμο τον κόσμο και όχι να κοιτάμε.....

Υποσυνείδητα μηνύματα

Δεν είναι υπέροχα τα μηνύματα που περνούν τα μέσα επικοινωνίας; Είτε είναι από διαφημίσεις, είτε από ειδήσεις, είτε από τηλεοπτικές εκπομπές, Ο κάθε ένας, κάνει την δική του ενημέρωση, την δική του προπαγάνδα. Και αυτή την περίοδο, έχουνε την κρίση να σπονσοράρουν! Ο συνδυασμός των διαφημίσεων, με τα δελτία ειδήσεων, και τις τηλεοπτικές εκπομπές, μας δίνουν μια αίσθηση πολιορκίας από την κρίση.

Έχουμε γεμίσει με πληροφορίες για το πόσες επιχειρήσεις κλείνουν, πόσοι μένουν άνεργοι, πόσα σπίτια χάνονται."Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως". Και φυσικά, με την κατάλληλη συνοδεία εικόνων. Λουκέτα σε καταστήματα, ουρές από ανθρώπους σε υπηρεσίες, άστεγων. Υπάρχει ένας ψυχολογικός συνειρμός  στην εικόνα μιας ουράς από ανθρώπους, ότι συμβαίνει κάτι κακό. Αναμνήσεις από εικόνες συσσιτίων, αναμονές σε δημόσιες υπηρεσίες, τιμωρίες, κ.α., προϊδεάζουν ότι μια ουρά ανθρώπων, δεν είναι καλό πράγμα.

Έχουμε και ένα συνεχή βομβαρδισμό από 'οικονομικές" ευκαιρίες. Αυτό θα αφορά ή ειδικές τιμές προϊόντων, ή το πως θα κάνουμε πιο οικονομική την ζωή μας. "Ευκαιρίες" για για ιδιοκατασκευές, για σπιτική παραγωγή λαχανικών και άλλων αναλώσιμων αγαθών για το σπίτι, συντήρηση αντικειμένων, είναι σε καθημερινή βάση αυτά που μαθαίνουμε. Δεν μας βοηθάνε να επιβιώσουμε, ή να ζούμε καλύτερα, αλλά να συνηθίζουμε την τρέχουσα κατάσταση!

Ενδιαφέρων είναι και η έλλειψη κάποιων ειδήσεων. Από τις κοινωνικές ενημερωτικές εκπομπές εξαφανίστηκαν δια μαγείας όλα τα νέα που αφορούν διακοπές και καλοπέραση των προνομιακά οικονομικά ατόμων. Και φυσικά συνεχίζουν να καλοπερνάνε, αλλά χωρίς να το μαθαίνει ο "απλός" κόσμος. Με άλλα λόγια, όσοι μπορούν να καλοπεράσουν, θα το κάνουν χωρίς πολύ δημοσιότητα, για να μην προκαλούν!

Μια άλλη εικόνα που μας έχουν περάσει, είναι στις ειδήσεις που αφορούν τράπεζες, επιδοτήσεις, δάνεια, και οτιδήποτε είναι σε χρηματική συναλλαγή. Μέσα στις εικόνες που μας δείχνουν, συμπεριλαμβάνεται και ένα μηχάνημα καταμέτρησης χαρτονομισμάτων, με κάποια χαρτονομίσματα. Μέχρι πρόσφατα, αυτά τα χαρτονομίσματα ήταν των 100 και 50 ευρώ. Τελευταία είναι των 10 και των 5. Το μήνυμα που μας δίνει; "Δεν υπάρχει χρήμα"!

Είναι σίγουρο ότι ο επικοινωνιακός πόλεμος θα συνεχιστεί, και με σφοδρότερους ρυθμούς. Η αντίστασή μας, είναι η πνευματική μας διαύγεια. Δύναμή μας, η ανεξάρτητη σκέψη. Και υπομονή μέχρι τις ηλιόλουστες μέρες....

Ίσος προς .... ίσως ....

Για πιό λόγο μου ζητάς ισότητα; Ξέρεις τι είναι ισότητα; Σε ενδιαφέρει να έχεις ισότητα; Δεν θυμάμαι πότε έδωσες ισότητα. Εγώ δεν είμαι ίσος με εσένα. Είμαι ένας θεός. Πως θα υποβιβάσω τον εαυτό μου δίνοντας ισότητα σε εσένα; Εγώ πετάω στον ουρανό, και εσύ σέρνεσαι στις λάσπες. Ίσως κάποια στιγμή μάθεις να στηρίζεσαι στα γόνατα, αλλά και πάλι, δεν μπορείς να κοιτάξεις εκεί που πετάω.Δεν ξέρεις τον σκοπό σου, δεν ξέρεις που πας. Κάνεις κύκλους μέσα στη λάσπη, και θέλεις να είσαι ίσος με εμένα! Αν καταφέρεις κάποια στιγμή και ανακαλύψεις τον σκοπό σου, και τον κάνεις σημαία, λάβαρο, και τον υποστηρίζεις, ίσως τότε να σταθείς στα πόδια σου. Αλλά ίσος;

Πάντα σου άρεσαν οι διακρίσεις. Εκπαιδεύτηκες και μεγάλωσες ζώντας μέσα σε διακρίσεις. Και τις λατρεύεις! Εσύ, κάνεις συνέχεια διακρίσεις. Τις ονομάζεις "οικογένεια", "κολλητοί", "φίλοι", "συνεργάτες", και όπως αλλιώς θέλεις. Ποια είναι η ισότητα που επιθυμείς; Δεν έχεις καταλάβει ότι έχεις την ίδια μοίρα με τους υπόλοιπους γύρω σου. Σέρνεστε όλοι μαζί, και ο καθένας σας απαιτεί από τον διπλανό του ίσα δικαιώματα και λιγότερες υποχρεώσεις. Θέλεις να είσαι πιο "ίσος". Χωρίς να ξέρεις σε τι όμως. Μέσα στην ζωή σου δεν έχεις πουθενά ισότητα. Όλες οι διακρίσεις που κάνεις σε κυνηγούν. Και τις απολαμβάνεις.

Είσαι εναντίον των διακρίσεων; Σε ενοχλούν οι διακρίσεις που γίνονται σε δημόσιες υπηρεσίες; Σε ενοχλούν οι διακρίσεις που γίνονται στα νυχτερινά κέντρα; Όλοι διακρίσεις δεν θέλουνε; Πως θα ένιωθες αν σου συμπεριφερθούν εκτός όχλου σε δημόσια υπηρεσία και προηγηθείς, ή σε βάλουνε σε καλό τραπέζι σε νυχτερινό κέντρο, ή αν σου παραχωρούν συνέχεια τη σειρά τους, ή αν έχεις πάντα την καλύτερη εξυπηρέτηση; Αυτή είναι η ισότητά σου. Πως θα νιώσεις ανώτερος από τους άλλους! Ε λοιπόν, δεν είσαι! Σέρνεσαι στη λάσπη και εγώ πετάω από πάνω σου. Και εσύ αναζητάς την ισότητα, που θα σε κάνει να είσαι πιο πάνω από τους άλλους. Δεν έχεις καταλάβει ότι μόνο αν δώσεις την ισότητα στους άλλους, οι άλλοι θα σε στηρίξουν για να σταματήσεις να σέρνεσαι και να σηκωθείς στα πόδια σου. Δίνοντας την ισότητα, θα ανασηκωθούν και οι γύρω σου στα γόνατά τους. Και κάποια στιγμή, μπορεί, να βρεθείτε να στηρίζεστε στα πόδια σας, όρθιοι.

Αναζητάς ισότητα, για να είσαι ένας ακόμα μέσα στο πλήθος, ή για να ξεχωρίζεις από το πλήθος; Δεν ξέρεις τον σκοπό σου, δεν ξέρεις τι θες. Την μια στιγμή ενδιαφέρεσαι για την αυριανή επιβίωση, την επόμενη στιγμή για την διασκέδαση της επόμενης εβδομάδας, και μετά για την επιβίωση του επόμενου μήνα. Δεν υπάρχουν αυτά! Εγώ σήμερα θα σε εξαφανίσω. Ή περισσότερο ή λιγότερο, οι γύρω σου έχουν τις ίδιες σκέψεις. Αυτό δεν θα έπρεπε να σε κάνει να ΄τους δώσεις ισότητα; Όχι όμως! Απαιτείς χωρίς να δίνεις. Και απαιτείς την ισότητα που σε κάνει να ξεχωρίζεις. Για αυτό και σέρνεσαι.

Αν θες ισότητα, μην διεκδικείς, μοιράσου την!

Η μάχη της Αθήνας

Πριν 2.500 χρόνια, γράφτηκε ένα από τα καλύτερα και σπουδαιότερα βιβλία στρατηγικής, "Η Τέχνη του Πολέμου". Μέσα στο πέρασμα των αιώνων, όχι μόνο έχει αποδείξει την αξία του, αλλά χρησιμοποιείται και στις επιχειρήσεις και σε διαπροσωπικά θέματα. Ένα από τα ενδιαφέροντα σημεία του έργου αυτού, είναι η κατάστρωση των σχεδίων τς μάχης. Αποκορύφωμα είναι, ότι ο καλός στρατηγός πρώτα νικάει στο σχεδιασμό, και μετά στέλνει τις δυνάμεις του στην μάχη για τα διαδικαστικά.

Εδώ και καιρό ζούμε την μάχη της Αθήνας. Συνεχείς διαδηλώσεις και ταραχές, καταστήματα κλείνουν, το πλήθος από τους επαίτες έχει αυξηθεί, τα επεισόδια μεταξύ  ακραίων ομάδων με φόντο τους παράνομους μετανάστες είναι καθημερινά, ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί, και ειδικά των ναρκομανών. Δεν είναι μυστικό όλο αυτό. Όποιος κάνει μια βόλτα από πλατεία Συντάγματος προς πλατεία Ομονοίας, και πάλι πίσω κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα δει κάποια από αυτά. Το βράδυ θα τα δει όλα.

Η επίσημη Ελληνική Πολιτεία (ξανα)ξεκίνησε την μάχη για να δώσει το κέντρο της Αθήνας πίσω στους πολίτες με καθημερινές προσαγωγές παράνομων μεταναστών, συνεργεία του δήμου Αθηναίων να καθαρίζουν συνέχεια τους δρόμους, και συχνές περιπολίες αστυνομικών. Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα; Πιο πολλά κλειστά καταστήματα, πιο πολλοί άστεγοι στους δρόμους, πιο πολλοί ναρκομανείς παίρνουν την δόση τους στα πεζοδρόμια. Η μάχη της Αθήνας χάθηκε!

Υπάρχουν μερικά, ίσως ηλίθια, δικά μου ερωτήματα. Αν χάθηκε η μάχη της Αθήνας, τι γίνετε μετά; Ποιος ήταν ο σχεδιασμός για αυτή τη μάχη; Τι σκοπό έχουν οι ενέργειες της Πολιτείας; Ήταν όντως αυτή η μάχη της Αθήνας;

Τι γίνετε μετά; Αυτό είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Για πιο μετά...

Τι σκεφτόντουσαν αυτοί που έκαναν αυτό το σχεδιασμό; Μια πολύ καλή ερώτηση. Την επιστροφή του καταναλωτικού κοινού στο εμπορικό κέντρο; Την επιστροφή της εμπιστοσύνης των πολιτών; Την πάταξη της εγκληματικότητας; Μάλλον κάτι πήγε λάθος στο σχεδιασμό. Οι κινήσεις δείχνουν να είναι περισσότερο σπασμωδικές παρά ουσιαστικές. Και γιατί όμως;

Τι σκοπό έχουν αυτές οι ενέργειες της Πολιτείας; Ποιο το όφελος; Εντυπωσιασμό και μόνο. Είναι το γνωστό: "καθίστε για να  φαινόσαστε καθισμένοι". Ούτε καταστήματα θα ανοίξουν, ούτε νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν, ούτε η εγκληματικότητα περιορίζεται.Τα μόνα που επιτυγχάνονται είναι η συσπείρωση των ακραίων ομάδων, και αύξηση του "κύρους" της Πολιτείας στην επιβολή των αποφάσεών της. Όπως και να είναι, είναι μια σπατάλη ανθρώπινων και υλικών πόρων, χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος. Είμαστε πια σε έναν ευτυχισμένο κόσμο, με λυμένα όλα τα προβλήματά μας. Τα καταστήματα συνεχίζουν να κλείνουν, και οι άστεγοι πληθαίνουν. Η κατάσταση χειροτερεύει.

Είναι λοιπόν αυτή η μάχη της Αθήνας; Να σπαταλούμε δυνάμεις σε κινήσεις εντυπωσιασμού, χωρίς κάποιο ορατό αποτέλεσμα; "Καθαρίζουμε" απλά το κέντρο της Αθήνας από ότι δεν θέλουμε να βλέπουμε; Δεν καταπολεμούμε τη μάστιγα των ναρκωτικών, την μεταφέρουμε αλλού. Μπήκαμε στη μάχη, όλοι μας, χωρίς να ξέρουμε που πάμε και τι κάνουμε; Μήπως η μάχη της Αθήνας έχει κερδηθεί, από αυτούς που πραγματικά την έχουν σχεδιάσει; Μήπως όλα αυτά να είναι μόνο αυτά που μας επιτρέπουν να δούμε;

Και ξανά, τι γίνεται μετά; Αναπτυξιακοί νόμοι. Εμπορικοί χώροι που δεν τους θέλει κανένας αυτή τη στιγμή, αλλά με το κέντρο της Αθήνας να "καθαρίζει" δημιουργούνται νέες ευκαιρίες. Με νέους αναπτυξιακούς νόμους, που θα χρησιμοποιήσουν και επενδυτικά κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα έχουμε την επόμενη χρυσή εποχή των κατασκευαστικών εταιριών. Εμπορικά κέντρα και γραφεία, θα φτιαχτούν σε Σταδίου και Πειραιώς, γύρω από την πλατεία Ομονοίας.

Και εμείς θα απολαμβάνουμε την νέα, καθαρή Αθήνα, μετά την "κερδισμένη" μάχη, για να την ξαναπάρουμε...

Συμπτώσεις και κακές σκέψεις....

Πάντα υπήρχαν, και θα υπάρχουν θεωρίες συνωμοσίας. Οι πρώτες θεωρίες συνωμοσίας, θα ήταν φήμες για τους κυβερνήτες ή άρχοντες μιας περιοχής. Άλλωστε, από την στιγμή που δεν επιβεβαιώνονται με αποδείξεις, και κάθε διάψευση τις δυναμώνει, είναι ακριβώς αυτό. Φήμες.

Αυτό που τις κάνει όμως τόσο δελεαστικές, είναι ότι στηρίζονται πάνω σε πραγματικά γεγονότα, τα οποία συνδυάζονται μεταξύ τους, και παρουσιάζονται σαν γεγονός. Το αποτέλεσμα είναι ένα πιστευτό σενάριο, το οποίο μπορεί να είναι και ιδιαίτερα δελεαστικό ανάλογα της εποχής, αλλά και τα πιστεύω του ατόμου που το ακούει.

Δεκέμβριος 2008. Μετά την απατηλή λάμψη των ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, έχουν συσσωρευτεί πολλές εντάσεις. Η οικονομική κατάσταση έχει αρχίσει να δείχνει ότι θα είναι ιδιαίτερα οδυνηρή. Μια παρέα εφήβων περπατάει στην περιοχή των Εξαρχείων. Κάποια στιγμή, συναντιούνται με δύο ειδικούς φρουρούς, και διαπληκτίζονται μαζί τους. Ο ένας ειδικός φρουρός πυροβολεί και σκοτώνει τον ένα έφηβο. Ακολουθούν ημέρες χάους στην Αθήνα. Διαδηλώσεις και φασαρίες σε γενικευμένα επεισόδια. Τα εργατικά συνδικάτα συμπορεύονται με τους μαθητές και τους φοιτητές και το όλο θέμα γιγαντώνεται. μετά από ημέρες συγκρούσεων, οι ταραχές ηρεμούν, η ένταση όμως απλά καλύπτεται και περιμένει.

Μάιος 2009. Μετά την εξάμηνη "ανακωχή", διαδηλωτές και αστυνομία ετοιμάζονται για την μεγάλη συμπλοκή. Προσωπική απορία της στιγμής, είναι για πιο λόγο δεν θα καεί η Αθήνα. Η διαδήλωση είναι από τις μεγαλύτερες που έχουν γίνει, και αρχίζουν τα επεισόδια. Στην Σταδίου ρίχνονται βόμβες μολότωφ στην τράπεζα MARFIN EGNATIA. Από την φωτιά σκοτώνονται τρεις άνθρωποι. Οι διαδηλώσεις σταματάνε, η ένταση απορροφάται από τον κόσμο.

Μάιος 2011. Η οικονομική κρίση έχει πατήσει για τα καλά στην Ελλάδα, αλλά και στον νότο της Ευρώπης. Οι Ισπανοί είναι οι πρώτοι που αντιδρούν, και σύντομα εμφανίζονται και στην Ελλάδα, οι "Αγανακτισμένοι". Δυστυχώς για τα λαϊκά κόμματα, και της αντιπολίτευσης, η πλειονότητα των διαμαρτυρόμενων δεν έχει κομματική ταυτότητα, αλλά μόνο πολιτική. Η αντιπολίτευση προσπαθεί να μετατρέψει την αντίδραση προς όφελός της, αλλά δεν τα καταφέρνουν.

Ιούλιος 2011. Διαδηλώσεις οργανωμένες από συνδικάτα και πολιτικά κόμματα γίνονται και προσπαθούν να μαζέψουν ότι μπορούν από τους Αγανακτισμένους. Φασαρίες για άλλη μια φορά και ένας διαδηλωτής σκοτώνεται. Οι Αγανακτισμένοι διαλύονται και ένα μέρος τους μοιράζεται στα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Φεβρουάριος 2012. Διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Πάλι βόμβες μολότωφ στην Σταδίου, στο ίδιο κτίριο με την, ακόμα, καμμένη τράπεζα MARFIN EGNATIA. Το κτήριο καταστρέφεται. Παραδόξως, σε διπλανά κτήρια δεν ρίχτηκε ούτε πέτρα.

Οι νεκροί, δεν είναι νεκροί. είναι πολιτικά και οικονομικά εργαλεία ελέγχου του πλήθους και δημιουργίας οικονομικών ευκαιριών. Με κάθε νεκρό, κέρδιζε και η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και δημιουργούνται και καινούργιοι χώροι αστικής και οικονομικής ανάπτυξης. Θεωρίες συνωμοσίας; Ναι. Αλλά μας δίνουν τις ευκαιρίες για να τις δημιουργήσουμε. Αυτές είναι οι δικές μου....