ηλίθιος....

είμαι ένας ηλίθιος.....

.....γιατί υποστηρίζω κάθε ελληνική ομάδα σε διεθνής αγώνες, και όχι μόνο την δικη μου....
.....γιατί χαίρομαι τις διεθνείς επιτυχίες των ελληνικών ομάδων....
.....γιατί πιστεύω ότι για τα προβλήματά μου δεν φταίνε oι άλλοι, αλλά οι επιλογές μου....
.....γιατί θέλω να αγωνίζομαι για να γίνουν καλύτερες οι καταστάσεις, και όχι να εγκαταλείπω....
.....γιατί δεν παραπονιούμαι για τα πολιτικά, επειδή δεν πήρα ποτέ ενεργό μέρος σε αυτά για να αλλάξει το καθεστώς τους....
.....γιατί  δεν πιστεύω στις απεργίες και στις ταραχές, αλλά μόνο στην επανάσταση....
.....γιατί είμαι κατά των ακραίων πολιτικών παρατάξεων, από όποια πολιτική πλευρά και αν είναι....
.....γιατί πιστεύω στην γνώση και στην πληροφόρηση....
.....γιατί όταν ακούω για ένα γεγονός, θέλω να το διασταυρώνω και από αλλού....
.....γιατί πιστεύω ότι την γνώμη σου την λες επώνυμα, και όχι ανώνυμα, μαζί με την ευθύνη των πράξεών μου....
.....γιατί θέλω να εμπιστεύομαι τον άνθρωπο....
.....γιατί θέλω να χαμογελάω κάθε πρωί που ξυπνάω και κάθε βράδυ που κοιμάμαι....
.....γιατί μου αρέσουν οι δύσκολες καταστάσεις....
.....γιατί μαθαίνω να ζω με τα προβλήματα μου, και τα κάνω φίλους και συνοδοιπόρους μου....
.....γιατί, απλά συνεχίζω.................

Σκορδοβούτυρο

Πάντα υπερβολικός ο Παναγιώτης.
-Ρε ηλίθιε, πάλι λάθος φορτιστή μου έδωσες; πόσες φορές θα σου πω ότι δεν θέλω με usb?
-Εσύ θέλεις με ηλιακό φορτιστή για να το φορτίζεις παντού. Για να μην σου πω και με φορτωτή!!!!!!
-Λέγε εσύ, αλλά τον χρειάζομαι τώρα.
Ευτυχώς θυμήθηκα ότι ο φορτιστής που χρειαζόταν, τον έχω βάλει δίπλα στο laptop. Του έδειξα που είναι.
-Πάρτον!!!
-Είσαι η σανίδα σωτηρίας μου!!!!
-Μάλλον βρεγμένη σανίδα σου χρειάζεται....
-Μα γιατί το λες αυτό;
-Πως είναι δυνατόν να μην φορτίζεις το κωλοκινητό σου στο σπίτι το βράδυ και να έρχεσαι να με πρήζεις για φορτιστή συνέχεια;
Υπερβολικός και στις εκφράσεις. Στράβωμα στο στόμα, με υποψία χαμόγελου.
-Παναγιωτάκη, στην γκόμενά σου αυτά!!!!
-Έλα ρε Νικολή! Ηρέμησε. Δεν έγινε και τίποτα. Είμαι λίγο ξεχασιάρης....
-Πολύ θα έλεγα όμως!!!!
-Γιατί ρε; Εγώ δεν σου θύμησα να κοιτάξεις εκείνο το τζόκερ; 2,5 χιλιαρικάκια ήταν αυτά!!!!
-Είσαι ηλίθιος! Δηλαδή δεν θα το κοίταγα καθόλου; Και σε κέρασα ήδη για αυτό μην περιμένεις κάτι άλλο.
Εκείνη τη στιγμή παρατήρησα τα δάχτυλά του. Μουτζουρωμένα από μελάνι.
-Βρε καραγκιόζη, τι έκανες πάλι;
Μου φάνηκε ειρωνικό να χρησιμοποιήσω τη λέξη καραγκιόζη, μαυρομάτη δηλαδή, για κάποιον με μαύρα δάχτυλα.
-Τι εννοείς;
-Γιατί είναι μουτζουρωμένα τα δάχτυλά σου;
-Εεεεεεεε, να... Έπαιζα πιάνο στην ασφάλεια.
-Για ρίξε υπότιτλους!
-Θυμάσαι που μου τέλειωσε το μελάνι του εκτυπωτή;
-Για αυτό δεν σου παίρνουν αποτυπώματα από την ασφάλεια.
-Ναι, αλλά πήγα να εκτυπώσω ένα κείμενο σε ένα μαγαζί.
-Τι κείμενο, και σε ποιο μαγαζί;
-Εκείνο το άρθρο που το κατεβάσανε και έλεγε για το αντάρτικο πόλ...
-Μια χαρά το πας! Και που πήγες να το τυπώσεις;
-Στο internet cafe πίσω από ο σπίτι μου.
-Απέναντι από το αστυνομικό τμήμα δηλαδή.
-Ναι...
-Και;
-Κατά λάθος έστειλα το άρθρο σε όλα τα μηχανήματα του cafe, όπως και στην οθόνη της βιτρίνας του, και σε όποιο bluetooth ήταν σε ακτίνα...
-Αυτό είναι κατόρθωμα! Τόση χαζομάρα μαζεμένη δεν έχω ξαναδεί!!!!! Πότε έγινε αυτό;
-Χτες το μεσημέρι. Σήμερα με αφήσανε.
-Παναγιώτη έχεις τάσεις αυτοκτονίας, το ξέρεις;
-Μα κατά λάθος έγινε....
-Όπως και το ότι θα σε πατήσει κάνα λεωφορείο κάποια μέρα επειδή δεν θα προσέχεις!
-Θα έχω τα μάτια μου τέσσερα από εδώ και στο εξής!
-Να πας να βλέπεις αγώνες τένις για να παρακολουθείς τα μπαλάκια πιο καλά τότε.
-Ποδόσφαιρο καλύτερα....
-Παναγιώτη παίζεις με την τύχη σου και τα νεύρα μου!!!!
-Συγνώμμη...
-Τι θα κάνεις τώρα Παναγιωτάκη;
-Έχω κανονίσει να πάω στη Στέλλα. Θα δούμε ταινία και θα φάμε πίτσα και παγωτό. Θα την πάρω τώρα καθώς θα πηγαίνω.
-Να σου υπενθυμίσω ότι η Στέλλα είναι αλεργική στα μανιτάρια.
-Το θυμάμαι βρεεεεε!!!
-και στα αμύγδαλα. Οπότε μην πάρεις παγωτό με αμύγδαλα. Ούτε με Amaretto. Λικέρ με αμύγδαλο είναι.
-Δεν το ήξερα.
-5€ για την πληροφορία τότε.
-Όλο αστεία είσαι Νίκο!!! Εσύ τι θα κάνεις;
-7 χρόνια γρουσουζιά...
-ορίστε;
-Είχα μια έντονη κατάσταση με την Τόνια, και έσπασα τον καθρέπτη του μπάνιου.
-Όχι ρε φίλε! και τώρα πως θα ξυρίζεσαι;
-Πολύ προσεκτικά! Είσαι ηλίθιος Παναγιώτη!
-Να πάω να φέρω ένα μπουκάλι βότκα να τα πιούμε;
-Ξεχνάς ότι έχεις να πας στην Στέλλα;
-Θα της πω να έρθει από εδώ!
-Παναγιώτη παίζεις πολύ με τα νεύρα μου!!!!!
-Γιατί;
-Γιατί έχετε κανονίσει μια βραδιά οι δυο σας και θα την φέρεις εδώ, και εμείς να πίνουμε; Γιατί έχει κόλημα με την ακαταστασία του σπιτιού μου και θα αρχίσει να μαζεύει;
-Ωωωωω, ναι! Θυμάσαι που είχε φέρει το σεμεδάκι της μάνας της; και μετά καθάριζε την κουζίνα;
-Πολύ αστείο Παναγιώτη!!!!!
-Καλά... Και τι θα κάνεις;
-Ότι κάνει κάθε ηλίθιος καμμένος. Θα πάω να της ζητήσω συγνώμμη, και θα πάω να πάρω τα παπούτσια που της αρέσουν.
-Κόκκινα έξαλα;
-Ένα καϋμένο αλιγάτορα, για να το έχει σετ με την τσάντα της...
-Ο καϋμένος...
-Και ευτυχώς, δεν ήταν εδώ όταν έσπασα τον καθρέπτη.
-Φαντάσου τα 7 χρόνια γρουσουζιάς να οφείλονται στην Τόνια...
-Παναγιώτη, η τύχη σου τελείωσε!!!
-Λυπήσου ένα θύμα του νόμου!!!
-Να σε δω τι θα λες αν δώσεις πίτσα με μανιτάρια, και παγωτό με αμύγδαλο στην Στέλλα...
-καλά που μου το θύμησες!!!
-Παναγιώτη, έλεος! Εξαφανίσου!!!
-Έφυγα! Και ευχαριστώ για τον φορτιστή!!!
-Καλή πίτσα...

Έκλεισε βιαστικά την πόρτα. Και τώρα μάζεμα στα κομμάτια του καθρέπτη. Μάζεμα στα κομμάτια μου. Στο τέλος, μόνος σου μαζεύεις τα κομμάτια. Τα δικά σου. Και προσοχή στα κοψίματα.....

* Μια ιστορία που οφείλεται σε μια φίλη, που μου ζήτησε να γράψβ κάτι που θα περιείχε "φορτιστής-σανίδα-πιάνο-εκτυπωτής-τένις-μανιτάρια-αμύγδαλα-καθρέπτης-βότκα-σεμεδάκι-αλιγάτορας"